>

Սկսած այն օրվանից, երբ իմ որդին դարձավ մեկ տարեկան, սկեսուրս սկսեց ավելի հաճախ խոսել  իմ՝  աշխատանքի գնալու մասին: Եվ  շատ զարմացած էր, որ 1,5 տարի անց աշխատանքի չգնացի. նրա կարծիքով՝  երեխայի խնամքի  արձակուրդն այս ժամանակահատվածում ավարտվում է, և ես պետք է գնամ աշխատանքի: Բնականաբար չենք կարող երեխային մանկապարտեզում տեղավորել. հատուկ արտոնություններ չունենք և բնակության վայրում գտնվող մանկապարտեզում արդեն երկար ժամանակ է խմբում տեղ  չկա, նույնիսկ շահառուները մանկապարտեզում տեղ են ստանում տարիների ընթացքում:

Սովորաբար հազվադեպ է լինում, որ 2 տարեկան երեխաները մանկապարտեզ հաճախեն, գրեթե բոլոր ծանոթներին հաջողվել է տեղավորել իրենց երեխաներին միայն 3,5 տարեկանում և, բնականաբար, առաջին օրերին՝ ոչ ամբողջ օրը, մինչև երեխան հարմարվի նոր միջավայրին: Աշխատավայրում հայցադիմումի համաձայն ես երկարաձգել եմ երեխայի խնամքի  արձակուրդը մինչև 3 տարի և մինչև ժամկետի լրանալը չեմ պատրաստվում գնալ աշխատանքի: Սկեսուրս վիրավորված  է: Նա կարծում է, որ ես որդուս չեմ  վստահում իրեն. նա իսկապես շատ է ցանկանում  խնամել իմ երեխային, ընդ որում մեր տանը: Առավոտյան գա և երեկոյան գնա, երբ ես աշխատանքից վերադառնամ:









Ես այնքն էլ ուրախ չեմ այս իրավիճակից. սկեսուրս իր թոռնիկի հետ երբեք չի նստել, համենայն դեպս՝ ոչ  ամբողջ օրը: Եվ նույնիսկ այն ժամանակ, երբ ես գնում էի աշխատատեղ՝ անհրաժեշտ փաստաթղթեր կազմելու և 2 ժամ թողնում էի երեխային նրա մոտ, նա միշտ դժգոհում էր՝ թե շատ հոգնած է: Որդիս  ակտիվ է, ուշադրության կարիք ունի, սկեսուրս դժգոհել է, թե  չի կարողացել  մեկ րոպե անգամ աչքաթող անել երեխային: Հիմա նա 2 տարեկան է, պետք է շատ ուշադիր լինել, անընդհատ ինչ-որ բանով զբաղեցնել, ես նրա համար մուլտֆիլմեր չեմ միացնում: Հիմնականում մենք նկարում ենք, կամ  ինչ-որ բան պատրաստում: Եվ ես այս ամենը համատեղում եմ առօրյա կյանքի հետ։

Ամուսինս աշխատանքից ուշ է տուն գալիս, աշխատում է տան մոտակայքում, մասնավոր  աշխատանքներ է անում, և ժամանակացույցն  անկանոն է: Ես պլանավորել եմ որդուս խնամել առնվազն 3 տարի: Աշխատում եմ լրացուցիչ հեռակա կարգով և ստանում եմ իմ սովորական աշխատավարձի կեսից ավելին. դա ինձ հարման է, քանի որ հիմնականում աշխատում եմ որդուս ցերեկային քնի ժամանակ`  ժամը 2-ին, և դրանից հետո, երբ նրան քնեցնում եմ` 2 ժամ: Մինչև որդիս կարթնանա, նրա արթնանալուց հետո բնականաբար աշխատանքի ժամանակ չկա: Փորձում եմ գոնե հասցնել ինչ-որ բան անել նաև տանը: Ես չեմ պատկերացնում,թե ինչ կլինի, եթե գնամ աշխատանքի և երեկոյան ամբողջ առօրյան, գումարած երեխան ինձ վրա կլինեն:




Տնային գործերում  սկեսուրս չի օգնում, ես, ընդհանուր առմամբ, կասկածում եմ, որ նա գոնե կկարողանա պահել երեխային: Բայց ամեն օր նա զանգում  է կամ  գալիս,  և  ամեն անգամ նույն <<երգը>>, թե երբ եմ ես գնալու աշխատանքի: Նա միշտ նախատում է՝  ասելով, որ իր երեխային  խնամել է մեկ տարի և գնացել աշխատանքի, բայց ես դեռ տանն եմ: Նա համոզված  է, որ նստած եմ  ամուսնուս վզին. նա մեծ գումարներ է վաստակում և, ըստ երևույթին, ես որոշել եմ նրա հաշվին հարմար «տեղավորվել»: Եվ միշտ ամուսնուս ասում է, որ ես պետք է գնամ աշխատանքի, որ ընտանիքում երկուսն էլ  պետք է աշխատեն: Հոգնել եմ  նրա մշտական հանդիմանություններից և աշխատանքի մասին զրույցներից, այնպիսի զգացողություն է, որ նա վստահ է, որ ես պարզապես հանգստանում եմ տանը:

Նյութը հրապարակման պատրաստեց՝ ՆՈՐ ԻՆՖՈ-ն

Сообщение Սկեսուրս հանդիմանում է ինձ այն բանի համար, որ ես 2 տարի է գտնվում եմ երեխայի խնամքի արձակուրդում  և չեմ կարողանում աշխատել появились сначала на ՆՈՐ ԻՆՖՈ.


Նյութը պատրաստեց ingablog.ru-ն


от admin

-->