>

Նանեն անհաջողակ կին էր: Կարծես թե նա ամեն ինչ ուներ` խորահայաց թավշյա-շագանակագույն աչքեր, լավ կազմվածք, խելք ու հաճելի բնավորություն: Բայց նա անհաջողակ էր. ամուսինը մահացել էր աշխատավայրում՝ դժբախտ պատահարից, իսկ նրա որդին՝ Էրիկը,  կռվարար և հիմար է մեծացել:

Նանեն չէր կարողանում  հասկանալ, թե որ պահին  աչքաթող արեց  որդուն: Երևի այն ժամանակ, երբ աշխատում էր երկու տեղ, կամ էլ՝ երբ  գլուխը բարձին էր դնում՝ առանց  որդուն հարցնելու, թե ինչպես են նրա գործերը: Տասնհինգ տարեկան հասակում Էրիկը կապվեց վատ տղաների հետ՝ իրենց թաղամասի պատուհասների հետ: Եվ ահա, տասնութ տարեկան հասակում, որպես արդյունք՝  մեկուսարանի տոմս:

Որդուն օգնելու համար Նանեն տանջվում էր անզորությունից: Բայց նա փող չուներ՝  լավ փաստաբանի համար: Ըստ երևույթին, այս գործով ներգրավված մյուս անձանց համար դա կար, քանի որ հինգ հոգուց միայն Էրիկը դատապարտվեց: Նրան  դատապարտեցին հինգ տարվա ազատազրկման:




Քոչարյանի զոհերը

Դատավարությունից հետո կինը նկատելիորեն թուլացավ և տասը տարով ծերացավ: Այն ամենը, ինչ ուզում էր անել, չէր ստացվում:  Ապրել չէր ուզում: Գեղեցիկ շագանակագույն աչքերը ծեր կնոջ աչքերի նման փոս էին ընկել:





Մի երեկո դռան զանգը հնչեց: Նախաշեմին կանգնած էր մի տարեց կին՝ գրկին փոքրիկ երեխա:

«Ո՞ւմ եք ուզում»: — հարցրեց Նանեն: «Ա՛ռ», — ասաց նա և երեխային հանձնեց Նանեին: Նա մեխանիկորեն վերցրեց փոքրիկին:

«Սա քո Էրիկի աղջիկն է: Աղջկաս հղիացրեց, իսկ ինքն էլ… Ինձ հանցագործ փեսա պետք չէ», — բացականչեց անծանոթը և շրջվելով՝  հեռացավ:

Շոկից Նանեն չկարողացավ որևէ բառ ասել: Կինը փակեց դուռը և սկսեց զննել երեխային: Դա աղջիկ էր, մոտ հինգ կամ վեց ամսական: Նա ակնհայտորեն սոված էր:


Նանեն չգիտեր ինչ անել: Վերջիվերջո նա հագցրեց երեխային և վազեց դեպի մոտակա սուպերմարկետ: Զամբյուղի մեջ արագ-արագ դնելով տակդիրներ, շիշ և խառնուրդներ՝ կինը վճարեց իր գնումների համար և վերադարձավ տուն: Աղջիկը, ագահորեն կաթն ըմպելով, քնեց:

Եվ Նանեն նստեց պլանավորելու վաղվա օրը: Նա հիշեց իր զարմուհուն, ով աշխատում էր որպես մանկատան տնօրեն և զանգահարեց նրան: Անյան անմիջապես ժամանեց. Նանեի ձայնը հեռախոսով չափազանց հուզված էր: Իսկ երբ լսեց և տեսավ էրիկի հայրության ապացույցները, նստեց նրա կողքին: Մտածում էին, թե ինչ անեն:


Քույրերի պլանն առավոտյան կազմած էր: Անյան, որպես մանկատան տնօրեն, աղջկան գրանցեց  հետին թվով մանկատանը: Նանեն դիմեց որդեգրման համար: Անյան օգնում է բնութագրով, պայմանավորվում  խնամակալության համար:

Մեկ ամիս անց աղջիկն  արդեն տանն  էր: Եվ Նանեն արձակուրդ վերցրեց երեխայի խնամքի համար: Փոքրիկը շատ նման էր հորը մանուկ հասակում:

Նույն քիթը, նույն ժպիտը: Եվ նույն հնարքները: Թոռնուհու, իսկ փաստաթղթերի համաձայն՝ դստեր գալուստով  Նանեն ծաղկեց: Աղջիկը կարծես փրկեց նրան վատ մտքերից, միայնությունից և անհաջողությունից:

Երեք ու կես տարի անց լավ պահվածքի համար Էրիկը վաղաժամկետ պայմանական ազատություն ստացավ: Նանեն նրան դիմավորեց թոռնուհու հետ: Սկզբից նա պատմել էր փոքրիկին, որ ինքը տատն է, և որ հայրիկը դեռ հեռու է, բայց սիրում էր նրան:

Եվ հետո նրանք երեքով ապրեցին երջանիկ: Տղան շատ էր փոխվել: Նա աշխատանքի անցավ և ամեն գիշեր շտապում է տուն, որտեղ իրեն են սպասում  սիրելի  մայրն ու դուստրը:

Նյութը հրապարակման պատրաստեց՝ ՆՈՐ ԻՆՖՈ-ն

Сообщение Նանեն կարծես թե նա ամեն ինչ ուներ, բայց բախտը ոչ մի հարցում չէր բերում։ Նա իրեն անհաջողակ էր համարում появились сначала на ՆՈՐ ԻՆՖՈ.


Նյութը պատրաստեց ingablog.ru-ն


от admin

-->