>

Ութսուն տարեկան կապույտ մազերով մի կին նստել էր նոտարիուսի մոտ ու շարժում էր ոտքերը:

— Ի՞նչ հարցով եք եկել:

— Կտակ գրելու,- տատիկն իրեն հարմարացրեց աթոռին և սկսեց թելադրել:

— Մահից հետո ես խնդրում եմ, որ ուղեղս տեղափոխեք հետազոտական ​​ինստիտուտ: Եթե ​​հետազոտական ​​ինստիտուտը չի ցանկանում վերցնել, թող ասեն, որ դա Կլավդիա Պետրովնայից է:




Քոչարյանի զոհերը

Իմ բոլոր կատուները, որոնք ես կունենամ իմ մահվան պահին, կտրամադրվեն իմ ընկերներին: Եթե ​​չկան այդպիսիք, ապա կատուները պետք է դառնան որդուս սեփականությունը:

Բոլոր գրքերը, եթե ոչ ոքի պետք չեն, պետք է տրվեն գրադարանին: Բայց ես խորհուրդ եմ տալիս գոնե ստուգել դրանք: Մոտ երեք տարի առաջ ես մի գրքի մեջ գումար էի դրել, իսկ հիմա մոռացել եմ:






Որդուս հանձնարարում եմ իմ մոխիրը ցրել Նոր Զելանդիայի բլրի վրա։

Նոտարը պապանձվեց:

— Ներեցեք, որտե՞ղ:

— Նոր Զելանդիայում, Նոր Զելանդիայում …

— Բայց դա այնքան հեռու է: Ինչու՞ նման դժվարություններ:

— Դժվարություններ. Սա պարզապես հինգ ժամվա աշխատանք է:


Նա ոչ մի տեղ չի գնում աշխատանքի պատճառով: Ամբողջ օրը զբաղված է բիզնեսով: Բայց նրա կյանքը դեռ առջևում է: Ճանապարհորդելիս կյանքը դառնում է ավելի պայծառ, և մարդը փոխվում է:

Թող նա հաղթահարի երկրի կեսը, իսկ հետո ես կդիտեմ, թե ինչպես է նա նստում իր գրասենյակում: Այդ ժամանակ նրան ոչ ոք այլևս չի կարողանա պահել աշխատանքի վայրում: Պարզապես նա ունի օգնության կարիք, և ես պետք է նրան ցույց տամ, որ ուրիշ կյանք էլ կա: Ինչով էլ կզբաղվեմ ես՝ մահվանից հետո։

Հետո էլ ես չեմ ուզում հողի մեջ փչանալ: Ավելի լավ է թռչեմ Զելանդիա …

— Հըմ,- Նոտարը սեղմեց շրթունքները:



— Հետագայում, — շարունակեց պառավ կինը, — ես ուզում եմ, որ իմ սիրելի կատու Մարուսկան այրվի ինձ հետ, այսպես էր նաև հին ժամանակներում։ Լավ-լավ պարզապես կատակում եմ: Ուղղակի Դուք տարօրինակ տեսք ունեք, ուստի ես որոշեցի մի փոքր Ձեզ…

— Վախեցնել՞:

— Ուրախացնել — ժպտաց պառավը:

— Ձեզ մոտ ստացվեց. Լավ, բա ունեցվա՞ծքը։

— Օ՜ լավ, բնակարան ու մոտոցիկլ տղայիս համար: Ճիշտ է, ես դեռ մոտոցիկլ չունեմ: Բայց ես արդեն գրանցվել եմ դասընթացների համար և շուտով այն կգնեմ, այնպես որ գրեք այն նույնպես։

Բայց ահա էլեկտրական սկուտերը կկտակեմ Ստեփան Նիկիֆորովիչին, եթե նա դեռ ողջ լինի: Նա վաղուց էր հավանել այն:

Պառավի հեռանալուց հետո նոտարը ընդմիջում հայտարարեց: Կապուտաչյա այցելուն նրա գլխում էր: Նա կրկին կարդաց կտակը, շփեց աչքերը՝ համոզվելու համար, որ ամեն ինչ իրական է, նայեց թղթերի մեծ կույտին, ապա վերցրեց հեռախոսը:

— Մաշ, բարև, ինչպե՞ս ես, ուզում էի հարցնել` կցանկանա՞ս միասին ինչ-որ տեղ մեկնենք։ Գիտե՞ս, ես միշտ երազել եմ գնալ Աֆրիկա։

Նյութը հրապարակման պատրաստեց՝ ՆՈՐ ԻՆՖՈ-ն

Сообщение Գնահատեք կյանքը, քանի դեռ ողջ եք: Պատմություն, որը կփոխի Ձեր պատկերացումը շատ հարցերում появились сначала на ՆՈՐ ԻՆՖՈ.


Նյութը պատրաստեց ingablog.ru-ն


от admin

-->