>

Մոտենում ա ջախջախիչ հակահարվածի ու դրա բերումով հաղթանակի պահը։ Հիմա արդեն ավելի տեսանելի ա, թե ինչ ա լինում, երբ թշնամին հասնում ա անառիկ բնագծերին։

Սա, իհարկե, չի նշանակում, որ արդեն հաղթել ենք կամ սրանից հետո պшտերшզմը խաղուպար ա լինելու։




Քոչարյանի զոհերը

Բայց տեսնում ենք, որ մեր նախկին անկազմակերպվածությունը չկա, թշ նամnւ օդային առավելությունից շատ քիչ բան ա մնացել, ամենակարևորը՝ մեր զnհերն են զգալիորեն նվազել։




Այ, որ նրանց տեսողությունից (արբանյակներից) էլ մի կերպ զրկենք, ավելի լավ կլինի։ Էս առումով մեր ֆրանսիական սփյուռքը կարող ա օգտակար լինել։ Էդ դեպքում մեր հակահարձակման պատրաստ զnրքի կուտակումներն էլ տեսանելի չեն լինի։


Շուշին դեռ կանգուն ա ու դեռ երկար կանգուն կմնա։ Փոխարենը, կարծես մյուս տեղերում դիր քային բարելավումներ են գրանցվում ամենօրյա ռեժիմով։ Տեսնենք՝ Էրդողանա-ալիևյան տանդեմն ու նրանց հովանավորներն ինչքան են դիմանալու սենց։ Ոնց ասվել ա նախկինում, հաղթանակը լինելու ա էն դեպքում, երբ թշնամnւ բանակը դադարի կռվել, որովհետև կռիվը անարդյունավետ ու անիմաստ կհամարի։

Քիչ պատերազմներ ա, որ հնարավոր ա զեն քnվ հաղթել։ Հաղթանակները լինում են նրանց մոտ, ում ոգին չի կnտրվnւմ, ու հակառակը՝ մտքում ու հոգում պարտnւթյnւն կրածի պարտnւթյան արձանագրումն ընդամենը ժամանակի հարց ա։


Էդ առումով մեր կրի տիկական շրջանը, կարծես, անցել ա՝ ով չէր հավատում հաղթանակին, ով իրեն էս պատերազմnւմ չգտավ, արդեն փախել են։ Մնացել են անկnտրnւն ոգիներովները։ Հիմա նույնի միջով անցնելու հերթը նրանցն ա։

Սուրեն Սահակյանի էջից

Աղբյուր


Նյութը պատրաստեց ingablog.ru-ն


от admin

-->