>

Սիրուշո Գասպարյանը գրում է. Իսկ հիմա հարց.

Լավ դու… հենց դու, թույլ կտայի՞ր, որ սեպտեմբերի 27-ին Նիկոլը հելներ ու ասեր սպասեք, մի խփեք, տալիս ենք, մի կռվեք, մի պահեք ձեր հողը, տալիս ենք ու վերջ, մեզ ոչ մի զո հ պետք չի։

loading...




Դու կհամաձայնվեի՞ր, դու կասեիր լա՞վ հանձնի, էլ չգանք մեր հողը պահելու, էլ չտա՞նք կյանքի ու մա հվան կռ իվ մեր հողի համար։ Ի՞նչ եք խոսում, դուք ադեկվատ ե՞ք: Մարդը մինչև վերջ հույս ա ունեցել, լավ իրա անձին թողնենք մի կողմ, ամեն մեկս մեր մեջ վստահ ենք եղել, որ մեր ուժով ու միասնականությամբ հաղթելու ենք,





ամեն մեկս գիտակցել ենք, որ իրանց 1000 զինվորը, մեր 100-ի դեմ ա կռվելու, բայց միևնույնն ա սատկելու ա։ Մեր հզոր Բանակը միևնույնն ա հաղթած ա, մենք Բանակին էինք վստահում չէ՞


Իսկ ինչ վերաբերվում ա ներսի թուրքերին, ներսի ազգադավ լր բի ծնունդներին, անկեղծ էս պահին ամոթս իրանց հետ կապված ա ավելի շատ, քան որոշման…

Անկեղծ ավելի վատ եմ զգում էս խայտառակության համար, քան այս գիտակցված փոխզիջումների…



Կուզեի՞ք մինչև վերջին զինվորը ու հայը
Չէիք ուզի չէ՞: Դե լռեք ու սպասեք հետագա զարգացումներին… Ցավը բոլորինս ա…

Աղբյուր


Նյութը պատրաստեց ingablog.ru-ն


add
loading...
.

от admin