>

Նաիրի Հոխիկյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրել է.
«Ինչո՞ւ չէր համալրվում բանակը կամավորներով․
2020թվականին սեպտեմբերի քսանյոթի առավոտյան մտել եմ տարածքային զինկոմիսարիատ և ներկայացել, գրանցվել։ Պшտ երшզմի

սшն ձшզերծումից միայն երեք ժամ հետո միայն մեկ զինկոմիսարիատում ես արդեն 144-րդ կամավորագրվածն էի։ Ոչ մեկի չկանչեցին։ Հոկտեմբեր ամսի սկզբին համարյա բոլոր ընկերներս շարունակ կապ են հաստատել իրենց զինկոմիսարիատների




Քոչարյանի զոհերը


պատասխանատուների հետ։ Հնչել է պատասխան՝ կկանչենք։ Ոչ մեկի չկանչեցին։ Հոկտեմբերի յոթին ի վերջո մեկնեցինք Արցախ՝ այնտեղի կանչով։ Քսան օր հետո հետ եկանք։ Օրեր հետո դարձյալ դիմեցինք զինկոմիսարիատ, բազմաթիվ պատճառաբանություններով




դարձյալ հնչեց պատասխան՝ կկանչենք։ Ոչ մեկի չկանչեցին։ Փոխարենը ստեղծեցին կանանց ջոկատներ, ժամանակ և ռեսուրսներ ծախսեցին կանանց մարզելու ու դա լայնորեն պրո պшգանդելու նպատակով։ Մինչդեռ հազարավոր կամավորականները ջшր դում էին

զինկոմիսարիատների դռները ու լսում պատասխան՝ կկանչենք։ Ոչ մեկի չկանչեցին։ Ես տեսել եմ, թե ոնց է կռ վել բանակը, տեսել եմ, թե ոնց է ժողովուրդը կամավորագրվել, ոնց են Սփյուռքից հարյուրավոր խшն դшվառ տղաներ եկել Հայաստանի Հանրապետություն՝ կռ վելու,

սակայն մնացել անարձագանք։ Տեսել եմ նաև, թե ինչ ոգի կար Արցախում։ Դասալիք տш կшնքներ, ես տեսել եմ, թե ոնց էին կյանքը հանուն Արցախի Հանրապետության զո հում զինվորները և կամավորականները, ոնց էին շնչում Արցախով։ Մի բարդեք ձեր щպի կшրությունը ազգի վրա։


Nairi Hokhikyan wrote on his Facebook page.
“Why wasn’t the army replenished with volunteers?”
In the morning of September 27, 2020, I entered the regional military commissariat, presented myself and registered. To protect

Only three hours after I was released, I was already the 144th volunteer in only one military commissariat. No one was called. At the beginning of October, almost all my friends kept in touch with their military commissariats


with those in charge. There was an answer, we will call. No one was called. On October 7, we finally left for Artsakh with a call there. Twenty days later we came back. A few days later, we applied to the military commissariat again, for many reasons

The answer was again: we will call. No one was called. Instead, they set up women’s squads, spending time and resources training and promoting women. Meanwhile, thousands of volunteers were fighting

We will call the doors of the military commissariats and hear an answer. No one was called. I have seen how the army fought, I have seen how the people volunteered, how hundreds of bright boys from the Diaspora came to the Republic of Armenia to fight,

Сообщение Ինչո՞ւ բանակը չէր համալրվում կամավորներով… Նաիրի Հոխիկյանի շատ կարևոր գրառումը, որը պետք է կարդա յուրաքանչյուրը появились сначала на .


Նյութը պատրաստեց ingablog.ru-ն


от admin

-->