>

Դու ավարտել ես Արցախի համալսարանի օտար լեզուների բաժինը: Ինչպես ստացվեց, որ եկար Երևան և դարձար դերասանուհի:

Թամարա Պետրոսյան – Չեմ կարող ասել, որ ավարտեցի և անմիջապես որոշեցի տեղփոխվել Երևան, ամեն ինչ ինքնաբերաբար ստացվեց: Նարեկ Դուրյանը, ով պատվիրել է ինձ հետ հարցազրույցը,




Քոչարյանի զոհերը

«Մորաքույրը Փարիզից» ներկայացումը մինչև Երևանում բեմադրելը որոշել էր բարեգործական ակցիա անել և Արցախի թատերախմբի հետ առաջին անգամ բեմադրել այդ ներկայացումը: Ես դեռ սովորում էի համալսարանում, նաև մի քանի տարի երգում էի «Արցախի ձայն» նախագծում:





Քանի որ ներկայացումը շատ երաժշտական է, Նարեկ Դուրյանին անհրաժեշտ էին դերասաններ, ովքեր գոնե կարող են երգել, և նա եկավ «Արցախի ձայն» ստուդիա դերասաններ ընտրելու:
Հիշում եմ, մենք բոլորս նստած էինք խմբով և սպասում էինք, որ Նարեկ Դուրյանը պիտի գար:

Դուռը բացվեց, և ներս մտավ պարոն Դուրյանը, մենք բոլորս սրտատրոփ սպասում էինք, զգացինք, թե ինչպես փոխվեց սենյակի մթնոլորտը: Նա քայլ առաջ արեց, և ասաց. «Բարև Ձեզ երեխաներ, ինչպե՞ս եք»: Այդ պահից հասկացանք, որ իր էներգետիկայով մեզանից ոչնչով չի տարբերվում:

Հերթով բոլորիս սկսեց հարցեր տալ, երբ հերթը հասավ ինձ, ասաց. «Վեր կաց»: Կանգնեցի: Ասաց. «Մի հատ արի ինձ գրկի»,- մոտեցա, որ գրկեմ ու ասացի. «Գիտեք, էլի գրկեմ, բայց վախենամ ձեռքերիս գրկաչափը չհերիքի»,- նա լիաթոք ծիծաղեց, և ես անցա քասթինգը:


You graduated from the Department of Foreign Languages ​​of Artsakh University. How did it happen that you came to Yerevan and became an actress?



Tamara Petrosyan – I can not say that I finished, I immediately decided to move to Yerevan, everything happened automatically. Narek Duryan, who commissioned the interview with m

e, decided to hold a charity event before staging the play “Aunt from Paris” in Yerevan, and to stage the play for the first time with the Artsakh theater troupe. I was still studying at the university, I

also sang in the “Voice of Artsakh” project for several years. As the play is very musical, Narek Duryan needed actors who could at least sing, so he came to the Voice of Artsakh studio to choose actors.
I remember we were all sitting in a group, waiting for Narek Duryan to come. The door opened, Mr. Duryan came in, we were all waiting heartily, we felt how the atmosphere of the room changed. He t

ook a step forward, he said. “Hello, children, how are you?” From that moment we realized that his energy is no different from ours. He started asking questions to all of us, when it was my turn, he said. “Get up”: I stood up. He said. “Come and hug me,” I approached to hug and said: “You know, I’ll hug again, but I’m afraid my arms will

Сообщение «Մտածում էի կհաղթահարեմ, ու վստահ էի կապրեմ, բայց…». Ցավալի լուր սիրված դերասանուհի Տոմա Պետրոսյանից. Բոլորը իրենց աջակցությունն են հայտնում նրան появились сначала на .


от admin

-->