>

Politic.am- Ադրբեջանում պահվող 62 շիրակցի ռազմագերիների խմբից 5-ի վերադարձի ֆոնին ՀՀ փոխվարչապետ Տիգրան Ավինյանը հանդես եկավ ֆեյսբուքյան գրառմամբ, ասելով, որ 62 ռազմագերիները նաեւ հնարավորություն են ունեցել խոսելու իրենց հարազատների հետ հեռախոսով։ Այս գրառումից հետո սակայն, համացանցում արագ հերքումներ հայտնվեցին։

Պարզվեց, որ իրականում 62 գերեվարվածների ծնողներին հարազատներին հավաքել են մի տեղում եւ թույլատրել, որ ռուս խաղաղապահների հրամանատար գեներալ Ռուստամ Մուրադովի ներկայությամբ երեքը խոսեն։ Բացի այդ, եւ նշված երեքը եւ հետ վերադարձած հինգ ռազմագերիները հայտարարել են, որ Բաքվում բռնության չեն ենթարկվել։ Բաժանված են հինգ հոգանոց խմբերի։ Տարրական կենսապայմաններ եւ սնունդ կա։ Գեներալ Մուրադովն էլ ասել է, որ հինգի վերադարձից հետո կա հույս, որ մյուսներն էլ հետ կբերվեն։

Իհարկե, Բաքվի բանտերում գտնվող մեր ռազմագերիները, այն էլ ռուս հրամանատարի ներկայությամբ, բնականաբար չէին խոսի 100 տոկոսանոց անկեղծությամբ, սակայն ամեն դեպքում սա հույս է, որ իհարկե նրանց պայմանները «Սոչի սանատորիա» չէ, բայց անմարդկային դժոխք էլ չէ։




Քոչարյանի զոհերը


Բացի այդ, այս տեղեկություններից ստացվում է տպավորություն, որ հայ ռազմագերիները, գոնե 62-ի խումբը, ռուսական հովանու ներքո են գտնվում այսպես ասած, թեկուզ եւ Բաքվում են։ Ադրբեջանցիները հենց այնպես գոնե նվազագույն պայաններ չէին ապահովվի հայ ռազմագերիների հանդեպ, որոնց մեղսագրում են պատերազմական հանցագործություններ՝ անկախ այն հանգամանքից, թե օրինակ ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Նազելի Բաղդասարյանը արեւմտյան որ կոմիտեին օրը քանի նամակ կգրեր։





Բաքուն բավական կոշտ է վերաբերվում Ղարաբաղյան 44-օրյա պատերազմի հարցով Արեւմուտքի ցանկացած գործողությանը, ինչը անուղղակի ապացուցում է, որ այս հարցում ավելի շատ ռուսներն ունեն ազդեցություն։ Մյուս կողմից, եթե կա նման բան, որ ռազմագերիները գտնվում են ռուսների անտեսանելի, բայց ազդեցիկ հովանու ներքո, ապա ինչու չեն վերադարձվում միանգամից։

Հայաստանյան մամուլում բավական գրվեց այն մասին, որ իրականում Նիկոլ Փաշինյանի եւ Իլհամ Ալիեւի միջեւ կա պայմանավորվածություն, որ գերիները վերադարձվեն նախընտրական շրջանում, որպեսզի Փաշինյանը կարողանա այդ հարցը քաղաքական առումով կապիտալիզացնել եւ դիվիդենդներ շահել։ Այն, որ հայ ռազմագերիների հարցում Հայաստանի գործող իշխանությունները փորձել են, փորձում են եւ փորձելու են անել ամեն բան, որպեսզի քաղաքական դիվիդենդներ, հասկանալի է ինքնին։

Նիկոլը եւ նիկոլականները կդավաճանեին սեփական էությանը, եթե գոնե ռազմագերիների հարցում բարոյական մոտեցում ունենային։ Սակայն կարելի է անվիճելի համարել նաեւ այն, որ ռուսները ոչ մի կերպ թույլ չեն տալիս եւ ապագայում էլ թույլ չեն տա դա անել։ Պարզ է, որ Իլհամ Ալիեւը Նիկոլ Փաշինյանի նախընտրական արշավի համար դրական ոչ մի քայլ չի անի։ Դա հնարավոր է միայն մի դեպքում, եթե օրինակ Կրեմլում որոշեն, որ որպես հլու-հնազանդ կամակատար Փաշինյանը դեռ կարող է ծառայել իրենց եւ թույլ տան նրան վերարտադրվել։


Հիշենք թեկուզ, թե ԱԺ շիրակցի պատգամավորներ Սոֆյա Հովսեփյանի եւ Նազելի Բաղդասարյանի հայտնի հանդիպումից ու դրան հետեւած ասուլիսախառն հայտարարություններից հետո ինչպիսի հակազդեցություն եղավ․ մեղմ ասած ռուսական կողմը պարզապես արգելեց ռազմագերիների հարցի նույնիսկ արծարծումը։ Այս ամենը նկատի ունենալով, հարց է առաջանում, իսկ երբ են հետ բերվելու մյուս ռազմագերիները, թեկուզ եւ մաս-մաս։ Դատելով վերեւում ասվածից՝ հնարավոր է, որ դա լինի Հայաստանում տեղի ունենալիք ԱԺ արտահերթ ընտրություններից հետո, հատկապես, երբ ձեւավորվի իշխանություն, որը ռուսների սրտով է։

Ի դեպ, պետք է նաեւ ուսումնասիրել Ադրբեջանում գործող մի հետաքրքիր պրակտիկա․ մահմեդական մեծ տոների ընթացքում սովորաբար ընդունված է որպես բարի կամքի դրսեւորում ազատ արձակել բանտարկյալների։ Չի բացառվում նաեւ, որ նման քայլերի դեպքում, եթե Իլհամ Ալիեւի կողմից արվի, ապա շահեն նաեւ մեր ռազմագերիները։

Politic.am- Against the background of the return of 5 of the group of 62 Shirak prisoners of war held in Azerbaijan, RA Deputy Prime Minister Tigran Avinyan made a Facebook post, saying that the 62 prisoners of war also had the opportunity to talk to their relatives on the phone. However, after this post, quick denials appeared on the Internet.



It turned out that in fact the relatives of the 62 captives had gathered the relatives in one place and allowed the three to speak in the presence of the commander of the Russian peacekeepers, General Rustam Muradov. Besides, the mentioned three and the five returned prisoners of war stated that they were not subjected to violence in Baku. They are divided into groups of five. There are basic living conditions and food. General Muradov also said that after the return of the five, there is hope that the others will be brought back.

Of course, our prisoners of war in Baku prisons, in the presence of the Russian commander, would not speak with 100% sincerity, but in any case, this is a hope that, of course, their conditions are not “Sochi Sanatorium”, but it is not an inhuman hell.

Besides, this information gives the impression that the Armenian prisoners of war, at least the group of 62, are under Russian auspices, so to speak, even though they are in Baku. At least the Azeris would not have been provided with the minimum conditions for the Armenian prisoners of war, who are accused of war crimes, regardless of the fact that, for example, RA NA deputy Nazeli Baghdasaryan would write a few letters a day to which Western committee.

Baku is quite tough on any Western action on the 44-day war in Karabakh, which indirectly proves that more Russians have influence in this issue. On the other hand, if there is such a thing that the prisoners of war are under the invisible but influential umbrella of the Russians, then why are they not returned immediately.

Much has been written in the Armenian press that in fact there is an agreement between Nikol Pashinyan and Ilham Aliyev that the captives should be returned during the pre-election period so that Pashinyan can capitalize on the issue politically and win dividends. It is self-evident that the current Armenian authorities have tried, are trying and will try to do everything to bring political dividends in the issue of Armenian prisoners of war.

Nicole and the Nicolaitans would have

Сообщение ՇՏԱՊ!!! Ադրբեջանում պահվող հայ ռազմագերիներից 62-ի հարցում հետաքրքիր իրավիճակ է ստեղծվել появились сначала на .


от admin

-->