>

— Խնդրում եմ որդիս, սուրբ Զատիկին ինձ տուն տար, ես կնստեմ մի անկյունում ու ձեզ հետ կլինեմ մի քանի օր, ես ոչ ոքի նե ղություն չեմ պատճառի, հարազատ տանը ես ինձ ավելի լավ կբու ժեն, այստեղ այլևս չեմ դիմանում;




Քոչարյանի զոհերը

— Հայրիկ, դու քեզ երեխայի պես ես պահում, այստեղ խնամում են քեզ, ապահովում են սննդով, դե ղորայքով, իսկ դու՝ տուն եմ ուզում, տուն եմ ուզում:— Ախր մեկ տարի է տանը չեմ եղել, հարազատ տանը ես ինձ ավելի լավ կզգամ:— Մինչև տոները դեռ մի քանի օր էլ կա, կտանեմ, անպայման կտանեմ, ասաց որդին— Ապրես որդիս, ես հպարտանում եմ քեզանով, բոլորի զավակները չեն, որ այդպես կվարվեն:




Երբ տուն գամ կգնանք մորդ գե րեզմանին, ծաղիկներ տարե՞լ ես նրա շի րիմին, նա ծաղիկներ շատ էր սիրում:Որդին մի պահ նայեց հորն ու հայացքը փախցրեց: Հետո հրաժեշտ տվեց ու դուրս եկավ: Այդ պահից սկսած հայրը ժամերն էր հաշվում, մյուս հի վանդների մոտ շարունակ ասում էր, որ շուտով տուն է գնալու:Որդին տուն վերադառնալով մտախոհ դեմքով նստեց բազմոցին: Երկմտում էր, ինչպես խոսի կնոջ հետ այդ թեմայով: Նայեց կնոջն ու ասաց.— Տոներին հայրիկին տուն եմ բերելու, — ու խնդրող հայացքով նայեց կնոջը:Կինը նյար դային շարժում արեց ու կտրուկ ասաց.— Դու երևի մոռացել ես որ հայրդ տա ռապում է տու բերկուլյոզով, և կարող է վա րակել մեզ:

Բացի այդ տոներին մենք շատ հյուրեր ենք ունենալու:— Բայց բժիշկն ասել է, որ նա այլևս վ տանգ չի ներկայացնում մարկանց համար:_ Դու հավատու՞մ ես բժիշկներին, նրանք ոչինչ չեն հասկանում:Եվ նրանց զրույց ավարտվեց:


Սուրբ Զատիկի առավոտյան բոլորը եկեղեցի գնացին, հետո վերադարձան տուն, հյուրեր շատ կային, ճոխ սեղանի շուրջ հավաքված հյուրերը ուտում էին, խմում էին ծնողների կենացը, զավակներին խրատում, որ լավ մարդ դառնան:


Հյուրերին ճանապարհելուց հետո սկսեցին սեղանը հավաքել, բնակարանը կարգի բերել ու հոգնած պառկեցին քնելու: Սակայն որդին չէր կարողանում քնել, չնայած, որ շատ հոգնած էր, ինչ որ բան տան ջում էր նրան: Առավոտյան նա որոշեց այցի գնալ հորը:

Հիվան դանոցում տարօրինակ լռություն էր, միջանցքներում գրեթե ոչ ոք չկար:Բուժքույրն ասաց, որ հիվան դներից շատերը տուն են գնացել ընտանիքի հետ նշելու սուրբ Զատիկը: Որդին գլուխը կախեց ու սկսեց աստիճաններով բարձրանալ ութերորդ հարկ, որտեղ գտնվում էր հոր հիվան դասեյակը, մոտեցավ դռանը, մտածում էր, թե ինչպես է արդարանալու ու հանկարծ հոր մահճակալը դատարկ տեսավ:

Նա շտապ դուրս եկավ ու քայլերն ուղղեց բ ժշկի կաբինետ: Դռան մոտ տեսավ բժշկին, ով կամաց ձայնով ասաց.— Արեցինք ամեն հնարավոր բան, սակայն, ցավոք փր կել չկարողացանք: Նա մա հացել է սրտի կաթ վածից:

Сообщение Տղաս, Խնդրում Եմ Զատիկին Ինձ Տար Տուն, Ոչ Ոքի Չեմ Խանգարի Կնստեմ Մի Անկյունում. Հուզիչ Պատմություն. Որը Պետք Է Իմանա Յուրաքանչյուր Զավակ появились сначала на ՄԵՐ ԻՆՖՈ.


от admin

-->