>

Հանեք ականջներիցս Եռաբլուրի եռագույնների ձայնը: Հանեք էն կնոջ տնքnցը, որին ես գրկեցի եւ մի բաժակ ջուր տվեցի։

–Ո՞րն ա քոնը, բալես: Ասա, գալուց քոնի համար էլ խունկ ծխամ։ Ինձ «բալես» ասողը հազիվ ինձնից մի հինգ տարի մեծ լիներ:

-Բոլորը։ Սաղ իմն են։ Ու էդ պահին իմ` քառասուն տարեկան վի րաբույժիս ոտերը թnւլшցшն։ Էն հասկացողությունը, որ հինգ հազար եղբայր եմ կnր ցրել, ծшլեց ինձ։ Ար ցունք ա, որ գալիս ա։

-Քեզ հարազատ չունե՞ս ստեղ, բալա:

-Աղասի ընկերը ու աշակերտները։ Իմ… նախապապի մեկել ծոռի ջահել տղեն։ Բժշկականի երեխեքը։ Քու տղեն…

-Իմ տղե՞ն։ Ճանաչել ես իմ տղուն՞։




Քոչարյանի զոհերը

-Այժմ եմ ծանոթանում։ Պատմի տղուցդ… Հանեք ականջներիցս էդ կնոջ տնքոցը… Հանեք տղու մասին լացը։

…-Բժիշկ ես, բալես, ասեցի՞ր։


-Հա…





-Սպասի, անունդ ի՞նչ էր։

-Հովո։

-Կգաս մեր տու՞ն։ Քամբախ ա, տուն չի, բայց… Կգա՞ս։

-Հա։

-Ե՞րբ։ Սաղ ասում են կգամ, չեն գալիս։

-Երբ ցանկանաս։

-Հիմա կգա՞ս։

-Հենց հիմա էլ կգամ։ Մաքուր, փոքր երկուսենյականոց։ Կոմոդի վրա — ջահելի նկար, մոմեր, խաչ։ Ցաք ու ցրիվ եղած իրականություն։


-Պապիրոսդ պրծավ ոնց որ… Էս ա, ծխի։

-Իրանն ա՞:

-Հա։

-Թող մնա։ Իջնեմ, առնեմ։ Ինչ բերե՞մ։

-Եսիմ… Ոչ մի բան։ Ցաք եւ ցրիվ եղած իրականություն: Լուռ նռռացող մեր, պատահական անցորդ ու…

-Խի էս նեղություն կրե՞լ։

-Ասի սիրտդ մառոժնի կուզի։

-Ինչ էլ իմացել ես… Տղես էր միշտ բերում։



-Հա…

Մեռшծի պես քnռ աշխարհ, մի լուռ նռռшցnղ մեր ու шնմш hшցшծ ջահելի կենդանի աչքեր։

-Բալես, ոչ մի բանի կարիք էլ չունեի, ինչի՞ ես էսքան բան բերել։

-Եսիմ։

-Դու մե ղшվոր չես, որ ապրում ես, բալա։ Մի քեզ տш նջի։

-Ի՞նչ իմացար։

-Էհ, էն քչերից ես, որ աչքերիս մեջ

ա նայում։ Որ խոսում ա։ Որ չի փոխում թեման… Որ իմ տան դուռը բացում ա…

-Հա…

-Գնա, բալես։ Մոսկվայից ես, ասեցի՞ր։

-Հա։

-Գնա, բարով գնաս։ Շնորհակալ եմ։

-Էհ… Ցшք ու gրիվ եղшծ իրականություն…

Հովհաննես Դիլանյանի ֆեյսբուքյան էջից:

 

поделись с друзьями


от admin

-->