>

6 տարի երեխա ունենալու համար պայքարելուց հետո,կինը լքեց հարազատ նորածին դստերը,նրան թողնելով հենց ծննդատան մահ-ճակալին․․․




Քոչարյանի զոհերը

Սա իմ զարմուհու`Տատյանայի պատմություն է,այժմ նա 41 տարեկան է։Տատյանան երկու անգամ ամուսնացած է եղել, բայց երեխա-ներ չունի։ Ապրում է վարձով բնակարանում և շատ է սիրում իր աշխա տանքը, որով ի դեպ, շատ լավ գո ւմար է վաստակում և կար-ծես, գոհ է իր կյանքից։Երբ Տատյանան դեռ ամո ւսնացած էր` մոտավորապես 8-9 տարի առաջ, նա որոշեց, որ ժամանակն է երեխա-ներ ունենալ, զրուցեց ամուսնու հետ և նա դեմ չէր։ Այդպես ցանկություն առաջացավ երեխա ունենալու, բայց նրանց մոտ չէր ստաց-վում։





4 երկար ու ձիգ տարիների պայքարից հետո սկան դալներ ու վեճեր սկսեցին ծագել ամո ւսնու և կնոջ միջև։ Ի վերջո նրանք բաժան-վեցին, և ավարտվեց նչանց ընտանեկան կյանքը։ Անգամ ամուսնալուծությունից հետո Տատ յանան մտա ծում էր երեխա ունենալու մասին։ Բայց ումի՞ց հղիանար, ժամանակավոր կապերը նրան պետք չէին։ Տատյանան մի քանի անգամ հարաբերություններ է սկսել, բայց հենց որ նրանք իմացել են, որ Տատյանան երեխաներ է ուզում, և ոչ թե հետագայում, այլ մոտ ապագայում, նրանք շատ արագ հեռացել են։

Այս մասին պետք է իմանա …Անցավ ևս 2 տարի։ Այդքան անհաջող փորձերից հետո Տատյանան որոշեց դիմել Աստծուն և գնաց եկե-ղեցի։ Ամբողջ ժամանակ նա աղոթում էր, գնում էր տարբեր սուրբ վայրեր և շարունակում էր փորձել իր հավերժական ցանկության իրականացնել ԷԿՈ֊ ի միջոցով։ Գումարը ծախսվում էր, ի վերջո հրաշքը տեղի ունեցավ։ Ի վերջե 6 տարի հետո նա հղիացավ՝ իհար-կե ոչ բնական ճանապարհով։ Տատյանան իր ուրախությունն անմիջապես կիսեց բոլորի` իր ընկերների, հարազատների, և նույնիսկ հարևանների հետ։


Նա անհանգստանում էր, որ կարող են դժվարություններ առա ջանալ, ուստի նա հանգիստ էր պահում իրեն, անգամ հիվադանոցում որոշ ժամանակ մնաց։Ավելի հանգիստ լինելու համար նույնիսկ տեղափոխվեց մոր տուն։ Երբ ուլտրաձայնային հետազոտության ժա-մանակ նրան ասացին, որ աղջիկ է,նա գնեց ամենալավ իրերը և սկսեց պատրաստվել երեխայի ծննդին։ Վերջնաժամկետից մի փոքր շուտ՝ Տատյանային տեղափոխեցին հիվանդանոց, և երբ նա ծննդաբերեց, ես զանգահարեցի, որպեսզի շնորհավորեմ և իմանամ թե ինչպես է։

Ես մտածել էի, որ պետք է երեխային տուն բերելուց գնամ, ուստի հարցրեցի, թե երբ դուրս կգրեն։Հարցիս ՝ Տատյանան պատասխա-նեց, որ հարկավոր չէ նրան դիմավորել, քանի որ ինքն էլ կարող է տուն հասնել։ Ավելին, նրան դուրս են գրում միայնակ՝ առանց երե-խայի։ Ես դադարեցրի հարցերս և որո շեցի խոսել նրա մոր հետ։ Մորաքույրս հաստ ատեց դստեր խոսքերը, բայց ինչ-ինչ պատճառ-ներով փոքրիկի մասին ոչինչ չասաց։ Մի քանի օր անց Տատյանային դուրս գրեցին ծննդատնից։



Նա վաճառեց երեխայի համար գնված բոլոր իրերը, և շարունակեց ապրել իր նախ կին կյանքով, ասես չի էլ եղել այդ երկար սպաս-ված հղիությունը, ծննդաբերությունը և երեխան։Ես շատ էի ցանկանում իմանալ նման որոշման պատճառը, բայց միայն իմացա, որ եիեխան առողջ է ծնվել։ Տատյանան ոչ ոքի չէր ասում, թե ինչու է հրաժարվել երեխայից։ Այժմ նա ապրում է վարձով բնակարանում, նա հանդիպում է մի տղամարդու հետ և կարծես մոռացել է անցյալի մասին։

Բայց ես չեմ կարող գտնել ինքս ինձ, քանի որ փոքրիկը պիտի մեծանա մանկատանը։Ես աղոթում եմ Աստծուն, որ նրան որդեգրեն և նա ունենա իրեն սիրող ծնողներ։

Сообщение 6 տարի երեխա ունենալու համար պայքարելուց հետո, կինը լքեց հարազատ նորածին դստերը, նրան թողնելով հենց ծննդատան մահճակալին․․․ появились сначала на ՏԵՂԵԿԱՏՈՒ.


от admin

-->