>


Ֆեյսբուքյան օգտատեր Սերյան Սողոմոնյան գրում է.










Մի օր եկեղեցում տեղի ունեցավ իմ կյանքի ամենացш վոտ հանդիպումներից մեկը։ Ինձ Եկեղեցում մոտեցավ մի զп հված զինվորի մայր՝ շատ հուզված, ճերմակած, տխուր ու ծերացած։



Նա Ինձ գրկեց ու առողջություն մաղթելով ՝ար ցունքը աչքերին։ Չեմ կարող բացատրել՝ ինչ Եղավ հետս։ Նա ինձ ասաց, որ այս աշխարհում լրիվ միայնակ է մնացել։ Ժպտաց ինձ ու գնաց՝ շարունակելու աղոթքը։ Նույնիսկ այս պարագայում նա չէր կորցրել իր հավատը, շարունակում էր աղոթել՝ իր տղայի




խաղաղ քնի ու հանգստության համար։ Եկեք մենք էլ յուրաքանչյուր վայրկյան աղոթենք նրանց համար, որովհետև մեր խաղաղ քնի համար,նրանք քնեցին հավերժ։ Աստված թող համբերություն ու ուժ տա բոլոր որդեկորույս մայրերին։


от admin

-->