>


Ես ու ամուսինս նույն գյուղից ենք, հարսանիքից անմիջապես հետո տեղափոխվեցինք Երևան: Սկզբում վարձով էինք ապրում, աշխատում էինք, հետա հիփոթեքով տուն գնեցինք, երեխաներ ունեցանք: Մի խոսքով, սովորական ընտանիք ենք, ապրում ենք մեր գործերով, հոգսերով, ոչ մեկին չենք խանգարում:

Բնական է, գյուղում ունենք բազմաթիվ հարազատներ ու ծանոթներ, ու նրանք բոլորը հաճախ են մնում մեր տանը, եթե քաղաքում գործեր ունեն: Մենք բոլորին՝ անկախ նրանից հեռու թե մոտ բարեկամներ են, գրկաբաց ենք ընդունում: Բայց համաձայնեք, որ մարդ պիտի ամոթ ու խիղճ ունենա:

Переезд в другой регион бывает нужен ради детей




Քոչարյանի զոհերը






3 ամիս առաջ մայրիկիս մորաքրոջ աղջիկը զանգեց ու ասաց, որ ամուսինն ու որդիները Ռուսաստան են գնացել, իսկ ինքը գյուղի տանը մնացել է միայնակ: Հիմա որոշել է գալ Երևան, գործ գտնել, ապրել վարձով: Խնդրեց՝ մոտ 1 ամիս մնալ մեր տանը, մինչ աշխատանք կգտնի ու կստանա առաջին աշխատավարձը: Այնքան էլ սրտովս չէր, չէ որ հարմար չէ, երբ տանդ երկար ժամանակ կողմնակի մարդ է լինում, բայց ամուսնուս հետ խորհրդակցելուց հետո որոշեցինք օգնել:

Մեր տուն գալու առաջին օրը մորաքույրս գյուղից բերված խնձորով շատ համեղ թխվածք պատրաստեց: Այսքանով լավ նորությունները վերջանում են:



Առաջին շաբաթվա ընթացքում նա ամեն օր գնում էր աշխատանք փնտրելու, գալիս կեսօրին, հայտնում, որ ոչինչ չստացվեց ու մինչև քնելը պառկում բազմոցին՝ հեռուստացույցի առաջ: Պարբերաբար որոնումների ժամանակը կճատվում էր, իսկ հետո դրանք առհասարակ դադարեցվեցին:


Արդյունքում բանը հասավ նրան, որ մորաքույրս մեր ընտանիքի անդամներին հրահանգներ էր տալիս՝ երբ գալ, երբ գնալ, ինչ գնել ու ինչ պատրաստել: Նա անդադար կրկնում էր, որ տանը մեծ է պետք, այլապես երիտասարդները շատ են խառնվում:



Մենք լուռ աղոթում էինք, որ նա վերջապես գործ գտնի ու գնա մեր տնից:

Ешь, учись, проспись. Как женщине справиться с кризисом среднего возраста | Психология жизни | Здоровье | Аргументы и Факты

Ամուսնուս համբերության բաժակը լցվեց 1 ամսից, երբ աղջիկս վերադարձավ դպրոցից, իսկ մորաքույրս նույն պահին նրան ուղարկեց խանութ՝ արևածաղկի սերմեր գնելու: Երբ աղջիկս հրաարվեց գնալ, նա մեզ ասաց, որ անդաստիրակ ու երես առած երեխա ենք մեծացնում:

Ամուսինս չի հանդուրժում իմ կամ երեխաների հանդեպ վատ վերաբերմունք: Նա պահանջեց հավաքել իրերն ու վերադառնալ գյուղ, ասաց, որ մենք էլ թույլ չենք տալիս ապրել մեր տանը:

Արդեն բավականին երկար ժամանակ է անցել, ու գյուղի բարեկամներից դեռ ոչ ոք չի զանգել, չի խնդրել գալ ու մնալ մեր տանը, բայց կարծում եմ, շուտով ամեն ինչ նորից կսկսվի:

Նյութը պատրաստեց ԻՆՖՈ ՓԱՍՏԵՐ կայքը


от admin

-->