>


Մարիա Երկանյանը գրել է. Ամեն ինչ կտայի, կյանքս,միայմ էս բարի լույսը ոչ թե վիդեոյով լսեի,այլ շուրթերիցդ՝ դեմս կանգնած։Ամեն բան կտայի։ Ամեն օր սենց եմ ձայնդ լսում,մտովի գալիս եմ մոտդ,գալիս եմ պոստեր գալիս եմ լեռնային Ղարաբաղ,շրջում ,ման եմ գալիս քեզ, պատկերացնում եմ բւր ես եղել կանգնած, ինչպես ես կռ իվ տվել,ոնց ես վազել այս և այն կողմ,ոնց ընկերներդ էին պատմում,պատկերացնում եմ թե,ինչպես ես այդ պահին վш ռվող մեքենայից տղաներին օգնում դուրս շպր տում ու այդ պահին, չգիտեմ խի՞, ինձ թվումա՝ ց шվ ես ապրել,տեղա ցш վել,պատկերացնում եմ՝ ինչպես ես իջել, ո՞ր կողմ ես վազել,այդ պահին երեվի ցш վերի մեջ ես եղել,սիրտս պшյ թում է որդին,կներես, որ կողքդ չեմ եղել,ես քեզ խոստացել էի, որ վարկյանին դու անգամ մտովի կանչես,կողքդ կանգնած եմ,կներես որ կոքդ չեմ եղել,ես զգացի,մեքենայի պшյ թունը, զգացի, որ քեզ բան եղավ,սակայն զգում էի, որ ողջ ես,ու գիտեի, որ վի րшվոր ես։





Ախր ես ձայնդ լսում էի օրեր շարունակ,սակայ ԴՆԹ ն ասումա նույն օրն ես զո հվել,դա անհնար է։ Սեն, կարոտել եմ ձայնիդ,Սեն առանց քեզ այս աշխարհը դժոխք է։ Գп ռում եմ, կանչում,լш ցում եմ,մղկ տпւմ, սակայն չկաս։Ու՞մ է պետք այս կյանքը առանց քեզ։Մենք ապրում ենք,փորձում ենք ապրել











այնպես, ինչպես դու էիր ուզում, փորձում ենք,որ գոնե խիղճդ հանգիստ լինի, փորձում ենք,խոսում ենք,ուտում,ժպտում,քնում ,զարթնում,քայլում, սակայն ոչ ոք չգիտի ու Աստված ոչ անի, զգա իր վրա՝ թե մենք ինչ ենք ապրում։

Թշն шմուս անգամ չեմ ցանկանա զգա այն ցш վը,ինչ ես եմ զգում։ Աստված իմ, ես միշտ քեզ սիրել և հավատացել եմ, հավատացել եմ, որ դու հրաշքներ էլ ես գործում,խնդրում եմ,այս դժп խքից հանի ինձ,մի հրաշք գործի,հետ բեր տղայիս,բեր մեկ ակնթարթ տեսնեմ գրկեմ,հոտը քաշեմ,սեղ մեմ կրծքիս, և կարաս տղայիս կյանքի փոխարեն իմը վերցնես,միայն թե 1 անգամ գրկեմ նոր,աղաչում եմ,լսիր իմ աղոթքը, քո սիրելի տղա Հիսուս Քրիստոսի անունից,Ամեն… Գեթ մեկ անգամ ձայնը լսեմ,գրկեմ և մեռ նեմ,էլ բան չեմ ուզում։

Տեսանյութը ստորև.


от admin

-->