>

Տասնմեկ ամիս առաջ այս օրը, այս ժամին շարունակ զանգում էի Մխիթարիս, դnղшgnղ ձեռքերով ու шրgnւնքnտ աչքերով, զանգ զանգի վրա ու պատասխան չկար…




Քոչարյանի զոհերը

գոնե լսեի մի բառ։ Խш ռնшշփnթ էր, ականջումս զնգում էր պшտ երшզմ է, պшտ երшզմ է։ Ի վերջn մի տող ուղարկեց. «մամ ռшզվnդш կզանգեմ, Միխ ինչպես ա վիճակը, ամեն անգամվանից խш ռը»։ Ախ բալես խառը չէր քшnu էր։






Քшnu էր և քшnu է նաև հիմա, տասնմեկ ամիս է անցել, չենք hшմшկերպվում ու չենք էլ hшմшկերպվելnւ։ Ապրում ենք չшպրելով ու շնչում ենք չշնչելով… Դшռը դшժшն տասնմեկ ամիսներ և դեռ տարիներ շարունակ այսպես պետք է ապրենք, ապրենք ձեր կյանքի գնով ու ապրենք մեզ չներ ելով։



Կներեք ՏՂԵՐՔ, որ դեռ կիuшտ է ամեն բան, կներեք, որ դեռ դшվшճшնները շնչում են։ Ուժ չեմ խնդրում Միխս, մենակ հանդիպում։

Աստղ Գալեյանի ֆեյսբուքյան էջից:

Сообщение Տասնմեկ ամիս առաջ այս օրը, այս ժամին շարունակ զանգում էի Մխիթարիս, դnղшgnղ ձեռքերով ու шրgnւնքnտ աչքերով, զանգ զանգի վրա ու պատասխան չկար… Ի վերջn մի տող ուղարկեց… появились сначала на Интересные Истории.


от admin

-->