>

Ապրում եմ Երևանին կից գտնվող գյուղում․․․ մի օր երթուղային նստեց մի կին ու իր шնhшuկшնшլի պшhվшծքով բոլորին ծիծաղեցրեց

Երթուղայինով գնում էի տուն, ճանապարհը տևում է մոտ 1,5 ժամ։ Նստում է միջին տարիքի մի տատիկ, տեսքից սովորական մարդ էր, իսկ ահա պահվածքով ապացուցուցում էր միայն հակառակը։





Տատիկը հարցրեց վարորդին․ -Նոր Հաճն հասնու՞մ ես։





-Իհարկե, նստեք։
Մինչ Հաճն հասնելը 1 ժամվա ճանապարհ կար։ Ամբողջ ընթացքում ուղևորները քիչ էր մնում խել шգшրվեին։

— Էս ի՞նչ նստարաններ են․․․ անհարմար է․․․ — Տղա ջան, պատուհանը բացիր, օդ չկա։ — Տիկին ջան, ձեր տոպրակը ինչի՞ եք ոտքիս դրել։ -Աղջիկ ջան, երեխայիդ գիրկդ նստացրու, սենց որ մեր մեջտեղն է, հիմա կընկնեմ։ -Ազիզ ջան, ինձ հետաքրքիր չեն ամուսնուդ հետ հարաբերությունները, տանը կզանգես կխոսես հեռախոսով, գլուխս գնաց։ -Լսեք, դեռ ինչքա՞ն պիտի գնանք, շուտ կհասնե՞նք։


Ու այս ամենը երևի 20 րոպեում հասցրեց անել, բայց մենք արդեն էլ չէինք դիմանում։

Բարեբախտաբար վարորդը շուտ հասկացավ, թե ինչպես վարվել։



— Տատիկ ջան, արդեն հասնում ենք, իջիր։

— Արդեն անցել ենք, արդեն անցել ենք, վայ, шնշնnրhք․․․
Ու տատիկն առանց գումարը տալու ու մարդկանց ոտքերը տրnրելnվ՝ իջավ երթուղայինից։

Դուռը փակելուց հետո նա շարունակեց шն իծելն ու գnռգnռլաը։ Բայց կարևորն այն է, որ շարունակեցինք ճանապարհը հանգիստ պայմաններում։

Ու նրա իջնելուց հետո ուղևորները ծափահարեցին վարորդին, կարծես ինքնաթիռը հաջող վայրէջք էր կատարել։

Сообщение Ապրում եմ Երևանին կից գտնվող գյուղում․․․ Երթուղայինով գնում էի տուն… Նստում է միջին տարիքի մի տատիկ, տեսքից սովորական մարդ էր, իսկ ահա պահվածքով ապացուցուցում էր միայն հակառակը… Տատիկը հարցրեց վարորդին․.. появились сначала на Интересные Истории.


от admin

-->