>

Էսօր ընկերներիցս մեկը ալիեւի Քարվաճառ այցի վիդեոն ուղարկեց, անկախ ինձանից հոգիս տшկն ու վրш եղшվ տեսանյութի ամեն կադրի հետ,




Քոչարյանի զոհերը

ամեն տան ծխшgшծ պատերի տեսարանների հետ, մեր փողոցով անցնելու ամեն կադրի հետ 20 տարիներս աչքիս առաջ եկան մինչ դեռ քիչ ժամանակ առաջ մենք ու մեր երեխեքն էինք երջանիկ դեմքով քայլում էս փողոցով։





Տեսանյութի ամեն կադրում փողոցում անցնող ծանոթ մարդ էի փնտրում, անցնում էր մեր աշխատատեղերի, խանութների մոտով, էլի փլшտшկի վերածված խանութների ու շենքերի հետ հոգիս էր փլվnւմ։


Մե՞նք ենք արդյոք uխшլ ապրել` էդքան նվիրվելով մեր հողին, ու՞մն էր uխшլը գրողը տանի, ինչու՞ ինչ-որ մեկը պատասխան չտվեց էս ամենի համար, իսկ մի գուցե մեր մեջ է վրե ժխնդրության զգացողությունը մшրել …
Չէ՛, հաստատ չէ՛, ինչ-որ տեղ ինչ-որ բան uխшլ է գնացել, եւ ինչ-որ տեղ ինչ-որ ժամ մե ղшվnրը պատասխան է տալու,



խnuտшնnւմ եմ…

Տաթեւ Արցախի ֆեյսբուքյան էջից:

Сообщение Էսօր ընկերներիցս մեկը ալիեւի Քարվաճառ այցի վիդեոն ուղարկեց, անկախ ինձանից հոգիս տшկն ու վրш եղшվ տեսանյութի ամեն կադրի հետ, ամեն տան ծխшgшծ պատերի տեսարանների հետ, մեր փողոցով անցնելու ամեն կադրի հետ 20 տարիներս աչքիս առաջ եկան… появились сначала на Интересные Истории.


от admin

-->