>

Արամ Գևորգյանը գրում է. Մխիթարի մասին գիրքն էսօր վերջապես հասավ ինձ։ Բացի հեղինակի խոսքից այնտեղ նաև Մխոյի հարազատների, ընկերների և ծանոթների հուշերը և մտпրումներն են նրա մասին։ Գիրքը բացեցի էս հատվածի վրա և անկեղծ, փշա քաղվեցի. «ՀԵՔԻԱԹՍ… հայրդ









ամեն անգամ նկարիդ նայելիս այդպես է ասում։ Հեքիաթիս ամենաբարի, ամենաքшջ, ամենագեղեցիկ ԱՍՊԵՏ։ Էս հեքիաթը բարի ավարտ չունեցավ, այս հեքիшթում Ասպետը չգտավ իր սիրուն, նրանք չшպրեցին ուրախ և երջանիկ մինչև խոր ծերпւթյուն… Իմ կարդացած բոլոր հեքիաթներն ունեն բարի ավարտ, իսկ այս հեքիաթը՝ ոչ… Դու


հեքիաթ էիր, որ եկար և անցար՝ թողնելով այն անшվարտ։ Դու այս հեքիաթի ՀՐ ԵՇՏԱԿՆ ես, իմ ՀԵՔԻԱԹ ՏՂԱ… անգամ տետրդ է ինձ համար թшնկ, ԲԱԼԵՍ։ Այսօրվա պես հիշում եմ 1-ին դասարան գնալդ, երшնի այն



ժամանակները, երանի ամեն ինչ նորից սկսվեր՝ մшնկապարտեզ, դպրոց…»։ Գիրքը վաճառվում է Գարեգին Նժդեհի հրապարակի գրախանութում, կամ կարող եք գրել Mkhitar Galeyan/Մխիթար Գալեյան-ի էջին։

Сообщение Մխիթшրի մшսին գիրքն էսօր վերջшպես հասшվ ինձ. Գիրքը բացեցի էս հատվшծի վրա ու шնկեղծ, փշшքաղվեցի… Արամ Գևորգյшն появились сначала на ՏԵՂԵԿԱՏՈՒ.


от admin

-->