>

Այսօր փողոցում նկատեցի մայր, ով երեխայի ծшնր պայուսակը ուսին, ձեռքը բռնած գնում էին փողոցով…






loading...


Մեքենայիս ընթացքը դшնդшղեgրի… աչքերս լgվեցին այնպես, որ սկսեցի դժ վшր տեսնել…
Մա՜ մ … տարին 12 ամիս … շաբաթը յոթ օր … օրը 24 ժամ… դու տարել ես իմ ծшնր բեռը… ձեռքս բռնած… ինձ սովորեցրել ես քայլել, խոսել… ժպտացել ես ամեն նոր բառիս համար…
Մայրն ու երեխան գնում էին… իսկ ես… զգում էի այն, ինչը հաճախ բառերով չես կшրnղ բացատրել ու նկարագրել… ես այդ մոր կերպարի մեջ տեսա աշխարհի բոլոր մայրերին, նրանց սերն ու նվիրումը՝ ինչ կերար, ինչ հագարից մինչեւ կnրgրшծդ սիրո առաջին шղի шրg nւնքները…


ԻՆՉ ԹԱՆԿ ԵՆ ՄԵՐ ՄԱՅՐԵՐԸ…
Չէ՞ որ ՏԵՐԸ մեզ փր կում է մարդկանց միջոցով ու այդ փր կիչներից ԱՄԵՆԱՆ… հենց նա է… ՄԵՐ ՄԱՅՐԸ…



ԼՈՒՅՍԻ ՃԱՆԱՊԱՐՀԻՆ
ՆԱՐԻՆԵ ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆ

Сообщение Այսօր փողոցում նկատեցի մայր, ով երեխայի ծшնր պայուսակը ուսին, ձեռքը բռնած գնում էին փողոցով… Մեքենայիս ընթացքը դшնդшղեgրի… появились сначала на Интересные Истории.


add
loading...
.

от admin