>

Մայրս լքեց մեզ՝ հեռանալով ընտանիքից, երբ ես տանը միայնակ էի․․․ զանգեցի հորս, կանչեց տուն։Մայրս հեռացավ ընտանիքից,
երբ ես 10 տարեկան էի…երբեք չեմ մոռանա այդ օրը․․․Ծնողներս երբեք համերաշխ չեն եղել: Նույնիսկ փոքր հասակում հասկանում
էի, որ նրանք միմյանց չեն սիրում: Եվ մի օր էլ, երբ 10 տարեկան էի, մայրս հավաքեց բոլոր իրերն ու հեռացավ տանից:

loading...




Այդ ժամանակ հայրս աշխատանքի էր: Մայրիկս իր հետ տարավ ամեն ինչ. կահույքը, հագուստը, նույնիսկ սպասքեղենի մեծ մասը:
Ես մնացի միայնակ դատարկ տան մեջ…Ես գոռում և արտասվում էի, խնդրում էի, որ չգնա կամ ինձ էլ տանի:Հետո զանգեցի հորս և
պատմեցի պատահածի մասին:





Նա չէր կարող աշխատանքից շուտ դուրս գալ, բայց ասաց, որ փակեմ դռներն ու պատուհանները, և խոստացավ, որ որքան հնարա-


վոր է շուտ կվերադառնա:Նույնիսկ չգիտեմ ինչու, բայց այդ պահին հիշեցի համեղ բուտերբրոդների մասին, որոնք հայրս շատ էր
սիրում: Որոշեցի պատրաս-տել դրանցից հորս համար: Մի պլաստիկե ափսե գտա, մեջը դրեցի հացը: Իսկ հետո լուռ նստեցի դռան
մոտ և սկսեցի սպասել:

Այդպես անցավ 4 ժամ: Երբ հայրիկս եկավ, նա ցնված էր՝ տեսնելով դատարկ տունը: Ես այդ պահին նրան մեկնեցի ափսեն և ասացի.



-Ես այն քեզ համար եմ պատրաստել:

Հայրիկս վերցրեց, նստեց կողքիս, և մենք միասին կերանք:Ես տեսնում էի, որ նա գործադրում է բոլոր ուժերը, որ միայն թե չարտաս-
վի:Այդ պահից անցել է 10 տարի: Հայրս մինչև հիմա երբեմն խոսում է այդ օրվա մասին: Նա ասում է, որ իմ այդ փոքր ժեստով թույլ
չտվեցի, որ ինքն այդ օրը խելագարվի, և հենց ես եմ փրկել իր կյանքը:

Сообщение Մայրս լքեց մեզ՝ հեռանալով ընտանիքից, երբ ես տանը միայնակ էի․․․ զանգեցի հորս, կանչեց տուն появились сначала на ՏԵՂԵԿԱՏՈՒ.


add
loading...
.

от admin