>

Եռաբլուրում Մենուայի մոտ էի… զրուցում էինք… պատմում էի ներկա վիճակի մասին… այն մասին, թե ուր ենք հասել մենք…

loading...



Մի տղա մոտեցավ, նստեց մեր կողքին, վերնաշապիկին Նժդեհն էր պատկերված։
Հարցրեց. — ճանաչու՞մ էիք իրեն: — ահա, ո՞վ չի ճանաչում իրեն, իսկ դու՞: — հա՜…իմ ուսուցիչն է:
— ախ հա՜… հայացքիցդ զգացվեց, որ իր սանն ես… եղբորս տղան էլ է Հայ ասպետ գնում….. էդպես գիտեմ իրենց։
(Երկար զրուցեցինք)






— դե լավ, ես պետք ա գնամ, համ էլ քեզ իր հետ մենակ թողնեմ… լսիր, լավ իմացիր տղա՛, իր ու իր նման տղերքի վր եժը քո ուսերին է, ու նաև հայրենիքը ոտքի կանգնեցնելու պшրտшկшնությունն ու իրավունքը…
— գիտե՛մ…
Արդեն շրջվեցի, որ գնամ՝… — ի դեպ… Մենուա է անունս…. — հա՜՜՜՜՜՜հհ……….. Գնացի։



Տղայի աչքերը պետք է տեսնեիր Մե՜ն… թե ինչ վր եժ կար իր մեջ… ինչ шփunuшնք…

ԱրԷ’վ ԱրԷ’գա ՊեպանԷ’անի ֆեյսբուքյան էջից:

Сообщение «Եռաբլուրում Մենուայի մոտ էի… զրուցում էինք… Մի տղա մոտեցավ, նստեց մեր կողքին, վերնաշապիկին Նժդեհն էր պատկերված… լսիր, լավ իմացիր տղա՛, իր ու իր նման տղերքի վր եժը քո ուսերին է… ». ԱրԷ’վ ՊեպանԷ’անի գրառումը появились сначала на Интересные Истории.


add
loading...
.

от admin