>


Աստղ Գալեյանը գրում է. Մխիս մոտ չէր ստացվում թաքուն հոսպիտալ պառկել, մամայի բիոտ ոկերը էնքան ուժեղ էր, որ «դետեկտիվ» աշխատանքների արդյունքում բացահայտում էի






loading...



«մամա ջան լավ եմ, թեթև մրսած եմ» «լավ կլավանաս նոր դուրս կգրվես» դե հետո իմանում եմ, որ ստիպելով դուրսա գրվում, որ գնա դիրք «Միխ ինչի դուրս գրվեցիր» «մերս իմ պերեսմենկան էր ես էլ դիրքի ավագ, պիտի գնամ, որ տոչնի լինի, տղեքին մենակ չեմ կարա թողեմ»






Ու չթողեցիր Միխս ու կռ վի դաշտում էլ տղերքիդ դուխ տալով էլ գնացիր… «Տղեք ով որ վախումա էս ձեներից թող նաուշնիկ դնի ականջին ես սաղ կանեմ» Արեցիր ու կարոտով թողեցիր «Դուխավիկս»


add
loading...
.

от admin