>

Անցած շաբաթ խանութ էի գնում գնումներ կատարելու: Խանութի հարևանությամբ կանգնած էր նիհար, կոկիկ հագնված ծեր տատիկ, կողքին դրված էր ծաղկաման տնկված մանուշակով: Ակնհայտ էր, որ տատիկը ծաղիկ է վաճառում:
Երբ ես մոտեցա նրան, կարծես սիրտս սկսեց անհանգստանալ:

ԵՍ հացը ձեռքիս շրջվեցի խանութի կողքով, բայց հոգու խորքում անընդհատ ինձ տանջում էր այդ տատիկը իր ծաղիկով, փորձում էի մտքերս շեղել, այլ բաների մասին մտածել, բայց այդպես էլ չստացվեց: Պարզ հայացքիցս չէր հեռանում ծեր տատիկի հագուստը, կարելի էր ենթադրել, որ այդ շորերը ինչ-որ տեղից էր հայթայթել, բայց իհարկե շատ մաքուր և կոկիկ էր հագնված:

Վերջապես չդիմանալով մոտեցա ծեր տատիկին և հարցրեցի.




Քոչարյանի զոհերը

-Ինչքան արժե,- հայացքով ցայց տալով ծաղկին:





-Հարյուր ռուբլի, աղջիկս,-բուրբ ձայնով ասաց նա:

Ես դրամապանակիցս հանեցի 500 ռուբլի և մեկնեցի տատիկին. նա միանգամից շփոթվեց տեսնելով գումարը:

-Աղջիկս, այդ ինչ գումար եստալիս, ախր ես մանր չունեմ ձեզ վերադարձնելու:


-Ինձ մանր պետք չէ,- հաստատակամ ասացի ես,-ես ձեզանից գնում եմ մանուշակ:

Նա փորձեց մերժել, բայց ես ստիպեցի, որ գումարը վերցնի և ինձ այդ ծաղիկը վաճառի, վերջապես ինձ հաջողվեց գումարը դնել նրա ափի մեջ:

Պառավը երկար նայում էր այդ գումարը, կարծես չհավատալով այդ ամենին սկսեց արտասվել:



-Անչափ շնորհակալ եմ աղջիկս, դու գիտես ինչքան ինձ օգնեցիր, ես ամբողջ իմ թոշակը վատնում եմ ինձ համար դեղեր գնելով, իսկ հացի գումար չի մնում:

Գնամ ինչ-որ բան գնեմ և պապիկին ևս ուրախացնեմ:

Եվ նա գնաց խանութ: Ես զգուշորեն վերցրեցի ծաղիկը և տարա տուն: Սիրտս կարծես հանգստացավ:

Հաջորդ առավոտյան արթնացա և ինչ տեսնեմ, մանուշակը ծաղկել է: Նա ծաղկել էր անհավանական գույնով և անչափ գեղեցիկ թերթիկներ ուներ: Ժամանակն է հավատալ հրաշքներին:

Աղբյուր

Նյութը պատրաստեց ingablog.ru-ն


от admin

-->