>

Հիվանդասենյակում 2 հիվանդ կար` մեկը պատուհանին շատ մոտ, մյուսը` բավական հեռու, ուստի նա, ով պատուհանի մոտ էր պառկած, ամեն օր հեռու պառկածի խնդրանքով պատմում էր, թե ի՛նչ է կատարվում դրսում:









Քոչարյանի զոհերը

— Հիասքանչ բնություն է` լեռներ, լանջերին` խիտ անտառներ, որոնց գրկում գետակն է անուշ խոխոջում: Ապա տարածվում են դաշտերը` ոսկի ցորենով ծփացող: Ուղիղ մեր դիմաց այգի է, մանուկներ են վազվզում: Ահա քիչ այնկողմ սիրահար զույգ է նստած` երազկոտ ու հմայիչ,- պատմում էր պատուհանի մոտ պառկած հիվադը` օր օրի թարմացնելով տեսարանները արևով, ջերմությամբ, խաղաղությամբ ու կյանքով:


Հեռվում պառկած հիվանդը պատկերացնում էր տեսարանները, մտովի վերապրում և արդյունքում բարելավվում էր նրա ինքնազգացողությունը: Մի օր, սակայն, պատուհանին մոտ պառկած հիվանդի վիճակը սաստիկ վատացավ: Բժիշկներից ոչ ոք հիվանդասենյակում չէր:

Մնում էր փրկության մի ելք. պատուհանից հեռու պառկած հիվանդը պետք է կանչեր բժշկին: Սակայն… նա լռեց… Երբ պատուհանին մոտ պառկած հիվանդը մահացավ, մյուս հիվանդը խնդրեց իրե՛ն տեղափոխել պատուհանին մոտ:
Բայց… Որքան մեծ էր նրա զարմանքը, երբ տեսավ, որ պատուհանից դուրս նկարագրված դրախտն ամենևին էլ գոյություն չունի. պատուհանի այն կողմում ուղղակի աղբանոց էր:



Անի Քոչարի ֆեյսբուքյան էջից

Նյութը պատրաստեց ingablog.ru-ն


от admin

-->