>

Հունիսի 24-ին տված հեռուստահարցազրույցում երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանն անպատասխան թողեց հարցը, թե արդյո՞ք ունի վերստին իշխանություն լինելու ցանկություն: նա հայտարարեց, որ, եթե լինեն նոր, առավել ասելիք ունեցող, առավել մեծ գիտելիքով երիտասարդներ, ապա ինքն ուրախ կլինի աջակցել նրանց: Ընդ որում, եթե Ռոյթերզին տված հարցազրույցում Ռոբերտ Քոչարյանը հայտարարում էր, որ փաստացի լինելու է նոր իշխանությանը մարտահրավեր նետելու ունակ միակ ընդդիմությունը, ապա այժմ նա դրա վերաբերյալ հարցին պատասխանում է, որ ժամանակը ցույց կտա, թե էլ ինչ ուժեր կձևավորվեն: Ռոբերտ Քոչարյանը որոշել է փոխել տակտիկա՞ն, թե՞ մտադրությունն ընդհանրապես և չի հավակնում լինել միակ ընդդիմությունը: Ընդ որում, հատկանշական է, որ դա տեղի է ունենում ՌԴ դեսպանի հետ հանդիպումից հետո, որը Հայաստանում բավականին աղմուկ բարձրացրեց և որին հաջորդեցին թե դեսպանատան հայտնի պարզաբանումը, թե Հայաստանի ԱԳՆ հաղորդագրությունն աննախադեպ քայլի՝ դեսպանին ներքին գործերի միջամտության համատեքստում զրույցի հրավիրելու մասին:

Դեսպա՞նն է փոխել Ռոբերտ Քոչարյանի տակտիկան կամ նպատակադրումը, և այդ փոփոխությունը եղել է ուղղակի՞, թե՞ այդուհանդերձ դեսպանի հետ քննարկումների ազդեցությամբ երկրորդ նախագահը եկել է եզրահանգման, որ Ռուսաստանը պատրաստ չէ բավարար աջակցություն ցուցաբերել նրա քաղաքական ծրագրերին, իսկ առանց այդ աջակցության հնարավոր չէ իրացնել այդ ծրագրերը, որովհետև դրանց հենարանը կարող է լինել երկուսը՝ Ռուսաստան և ֆինանսա-տնտեսական ռեսուրս:




Քոչարյանի զոհերը

Միաժամանակ, Ռոբերտ Քոչարյանը հայտարարել է «կոնսենսուս մինուս 1» ֆորմատի մասին: Ընդ որում հատկանշական է, որ նախորդ տասնամյակում այդ ֆորմատի գաղափարի շրջանառությունը ևս եղել է, ընդդեմ Սերժ Սարգսյանի: Այստեղ հետաքրքիր է, արդյո՞ք Ռոբերտ Քոչարյանը «կոնսենսուս մինուս մեկի» ներկայիս շրջանառումով ակամայից չի «մատնում» իրեն, թեև իհարկե խոսել որևէ ֆորմատի հեղինակային իրավունքի մասին, դժվար է:




Երկրորդ նախագահն ըստ երևույթին քաղաքական ուժերին առաջարկում է այսպես ասած «կոնսենսուսային ընդդիմության» ֆորմատ, հրաժարվելով իր «հրամանատարության» տարբերակից, որն ակնհայտորեն չարժանացավ քաղաքական արձագանքի: Ավելին, գործնականում բոլորը հայտարարում են, որ չունեն Ռոբերտ Քոչարյանի հետ գործակցելու օրակարգ: Այս հայտարարությունները լիովին հասկանալի են՝ Ռոբերտ Քոչարյանն այսօր քաղաքական կորստաբեր բրենդ է: Քոչարյանը գործնականում առաջարկում է այն մոդելը, որը գործում էր Սերժ Սարգսյանի դեմ ոչիշխանական բեվեռի շրջանում, երբ ինքը դուրս է գալիս հրապարակային դաշտից, մնում է ստվերում: Փաստացի, նա այդ տարբերակն է առաջարկում երիտասարդ ուժերի, թերևս չհավատալով, որ ավելի փորձառուները կգնան այդ ֆորմատի, հատկապես մեկ անգամ անցած լինելով դրանով և կանգնելով խնդիրների առաջ: Խոսքը մասնավորապես ՀՅԴ և ԲՀԿ մասին է:

Մյուս կողմից, Ռոբերտ Քոչարյանը գուցե ոչ թե քաղաքական ֆորմատ է առաջարկում, այլ անում է օգնության կոչ՝ քաղաքական առաջնագծից իրեն հետ քաշվելու հնարավորություն տալու կոչ: Դեռևս նախորդ տարի մարտիմեկյան գործով մեղադրվելուց հետո հայտարարելով քաղաքականություն վերադառնալու մասին, Ռոբերտ Քոչարյանն ակնկալում էր այդ հանգամանքը դարձնել պաշտպանական կարևոր ամրություն: Սակայն, ընթացքը ցույց տվեց, որ ամրությունն այդքան էլ լավ չի աշխատում, փոխարենը նրան դնում է քաղաքական կարգավիճակի համար պատասխանատվության առաջ: Մինչդեռ, չունենալով դրա համար անհրաժեշտ մի շարք կարևոր ռեսուրսներ ու նախադրյալներ, Ռոբերտ Քոչարյանի համար քաղաքական «ընդդիմադիր» առաջնագծի ըստ էության աննախադեպ կարգավիճակը դառնում է բավականին խնդրահարույց: Կգտնվե՞ն ուժեր, որոնք կարձագանքեն նրա «դիմաց» կանգնելու կոչին:


In a televised interview on June 24, the second president, Robert Kocharyan, did not answer the question of whether he had the desire to regain power. he announced that if there were new, more young people with more knowledge, he would be happy to support them. Moreover, in the interview with Royce, Robert Kocharyan stated that in fact he would be the only opposition capable of challenging the new government, he now answers the question as to what time the forces will be formed. Robert Kocharyan has decided to change tactics or intentions at all and do not pretend to be the only opposition. It is noteworthy that this happens after a meeting with the Russian ambassador, which has caused a lot of noise in Armenia, followed by a well-known explanation by the embassy that the Armenian Foreign Ministry’s message is an unprecedented step to invite the Ambassador to interact in the context of domestic interference.

The ambassador has changed Robert Kocharyan’s tactics or intentions, and the change was just that, and the second president, under the influence of the Ambassador’s discussions, came to the conclusion that Russia is not ready to provide enough support to its political programs and without that support it is impossible to realize these programs, because their support can be two, Russia and a financial and economic resource.


At the same time, Robert Kocharyan has declared “consensus minus 1” format. At the same time, it is noteworthy that in the past decade the idea of ​​this format was also against Serge Sargsyan. It’s interesting here whether Robert Kocharyan does not “hurt” himself with the current turn of the “consensus minus one”, though it is difficult to speak of copyright in any format.

The second president apparently offers political forces the so-called “consensus opposition” format, refusing from the “command” option, which has not been obviously a political reaction. Moreover, practically everyone announces that they do not have the agenda of cooperation with Robert Kocharyan. These statements are quite understandable, Robert Kocharyan is a political loser brand today. Kocharyan practically proposes a model that Serge Sargsyan did during a non-governmental debate when he leaves the public field and remains in the shade. In fact, he offers this option of young people, perhaps not believing that more experienced people will go to that format, especially once that has been faced with problems. The matter is specifically about the ARF and the PAP.

On the other hand, Robert Kocharyan may not propose a political format, but a call for help, a call for the possibility of withdrawing from the political front. Stating that after returning to politics last year after being charged with the March 1 case, Robert Kocharyan was expecting to make that circumstance a strong defensiveness. However, the course showed that the strength does not work well, but instead puts it in charge of the political status. Meanwhile, having a number of important resources and prerequisites for it, the unprecedented status of the political “opposition” frontline for Robert Kocharyan becomes quite problematic. There will be forces that will respond to his call to stand in front of him.

Նյութը պատրաստեց ingablog.ru-ն


от admin

-->