>

Ապրիլի 1-ին Ռոբերտ Աբաջյանը զանգեց հորը․

-Պապ ջան, ծնունդդ շնորհավոր: Տղեդ գնում ա դիրք պահելու…




Քոչարյանի զոհերը

Ապրիլի երկուսին անմահացավ։ Անմահացան 130 հերոսներ։





Ռոբերտի խոսքերը ոչ միայն իր, այլ դիրքը պահողների խոսքն է՝ էս դիրքը հանձնողի մերը…. Վերջին նռնակն էր մնացել Ռոբերտի մոտ։ Վերջին նռնակով պայթեցրեց իրեն մոտեցող թշնամու զինվորներին։

Եթե ձեզ թվում է, թե մեր հերոսները էլ չկան, սխալվում եք։ Բացեք նրանց անունով ֆեյսբուքյան էջերը ու կհամոզվեք, որ նրանք կան, գրառումներ են անում, մտածում, ուժ տալիս ապրողներին։ Նրանց անունով խոսում են ապրողները։ Ռոբերտի ֆեյսբուքյան էջի վերջին գրառումը՝ Մա՛յր իմ, մի՛ տխրիր, ես չեմ մահացել․․․ բանաստեղծությունն է։ Ասես ինքն է գրել․

Մա՛յր իմ, մի՛ տխրիր, ես չեմ մահացել,
Սիրտս է խոցել անգութ թշնամին,
Սրտիս արյունն է դանդաղ ցամաքել,
Ու խառնվել է հայրենի հողին:
Սրտիս արյունը Սուրբ հողն է ջրել,
Եվ ծաղիկները ներկել ալ կարմիր,
Ամեն մի ծաղիկ իր սերն է երգել,

Դու նրա՛նց նայիր ու մի՛ վշտացիր:
Իմ կյանքը նվեր է հայրենի հողին,
Չարչարված քեզ պես հողն է սև հագել,
Եվ թափառում է իմ անմեռ հոգին,
Եվ քո արցունքից շատ է վշտացել:
Դու մի՛ վշտանա, հերոս քո որդին,
Հայրենի հողին իր կյանքն է տվել,
Երբեք չի քայլի այնտեղ թշնամին,
Քանի պատիվս արցունք չի թափել:


Իմ ընկերներն են այսօր իմ կողքին,
Առյուծ ու արծիվ խոցված կարևեր,
Ես կարոտ միայն վերջին նամակին,
Խոցած գնդակը երնեկ չբացեր:
Դու մի՛ վշտանա, թանկագի՛ն մայր իմ,
Ես այդ նամակի բառերը գիտեմ,
Խորհուրդը մեկն էր պահել հայրենին,
Ես քո պատիվը պահել միշտ գիտեմ:
Մա՛յր իմ, մի՛ տխրիր, ես չեմ մահացել,
Զարկվել եմ կռվում, մեռավ թշնամին,
Ես իմ վաղ կյանքը անմահ եմ դարձրել՝
Զինվորի երդմանը միշտ հավատարիմ:
Հավերժ Փառք Հերոսս🙏🏻

n April 1, Robert Abajyan called his father.

  • Father, happy birthday. The guy goes shopping for a position …

April 2 was immortal. 130 heroes were immortalized.



Robert’s words are not the words of his own but rather the position of our delegate. The last grenade was left to Robert. The last grenade exploded the enemy soldiers approaching him.

If you do not think we have no heroes, are you mistaken? Open their Facebook pages in their name and you will be sure they are there, write, think, give strength to the living. Those who speak in their name speak. The last post on Robert’s Facebook page, Mother, do not worry, I’m not dead … is the poem. As he wrote, he wrote:

Mother, do not worry, I’m not dead,
My heart is smitten by the ruthless enemy,
My heart’s blood is slow to drain,
And it is mixed with native soil.
The blood of my heart washed the Holy Land,

And the flowers are all red,
Every flower sings its love,
Look at them and do not worry.
My life is a gift to my native land,
You are tormented as black as black on the ground,
And wanders about my immortal soul,
And your tears are very upset.
You will not be sorry, your hero your son,
He gave his life to the native land,
Never go there to the enemy,
How many tears did I shed?
My friends are with me today,
Leo and eagle wounds,

I just missed the last letter,
The pushed ball did not open.
You will not be sorry, my dear mom,
I know the words in that letter,
The council had kept one’s father,
I always know your honor.
Mother, do not worry, I’m not dead,
I fought in battle, the enemy died,
I have made my early life immortal,
The soldier’s oath is always faithful.
Eternal Glory Hero

Նյութը պատրաստեց ingablog.ru-ն


от admin

-->