>

Նոր իշխանությունները հաճախ են խոսում վեթինգի անհրաժեշտության մասին։ Վեթինգի անհրաժեշտությունը նրանք հիմանավորում են այն փաստով, որ նորանկախ Հայաստանում բազմաթիվ հնացագործություններ են կատարվել, այդ թվում սպանություններ, որոնք չեն բացահայտվել կամ իրական հանցագործները չեն պատժվել։

Իշխանությունները որքան էլ զարմանալի է խոսում են միայն վերջին 20 տարիների չբացահայտված հանցագործությունների մասին։ Իհարկե որևէ մեկը չի պնդում, որ վերջին 20 տարիներին չպացահայտված հանցագործություններ չեն եղել, ավելին մենք պնդում ենք, որ եղել են, բայց Հայաստանի պատմությունը միայն վերւին 20 տարիներով չի սահմանափակվում։

Հայաստանն իրականում առավել արյունալի ժամանակներ է տեսել, որոնց մասին նոր իշխանությունները չեն խոսում, քանի որ խոսքը իրենց քաղաքական հայրերին է վերաբերվում։ Վերջերս Հելսինկյան քաղաքացիական ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակը ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն տրամադրված տեղեկությունների հիման վրա հրապարակել էր զեկույց, ըստ որի Հայաստանի նորանկախ պատմության ամենաարյունալի տարին եղել է 1992 թվականը, երբ նախագահ էր Լևոն Տեր-Պետրոսյանը։




Քոչարյանի զոհերը

Ըստ զեկույցի 1992 թվականի 166 սպանություն է տեղի ունեցել, որոնք չեն բացահայտվել։ Ավելին անգամ անհայտ են այն հանգամանքները, որով այս սպանություններին առնչվող քրեական գործերը կարճվել են ու հանցագործները չեն բացահայտվել։





90-ականներին հայաստանում ապրողները քաջածանոթ են սպանությունների ձեռագրերին։ 166 սպանվածների մեծ մասը պետական խոշոր հիմնարկ ձեռնարկությունների տնօրեններ են եղել, ովքեր դեմ են եղել ձեռնարկության մասնավորեցմանը։ Սովորաբար ձեռնարկությունների տնօրենների սպանությունից հետո այդ ձեռնարկությունները կամ թալանվում էին, կամ կոպեկներով հայտնվում Տեր-Պետրոսյանական իշխանության ներկայացուցիչների ձեռքին։ Այս սպանությունների միջոցով հնարավոր եղավ Հայաստանի հզոր ձեռնարկությունները մասնավորեցման ճանապարհով ոչնչացնել և երկրի տնտեսությանը, պաշտպանական հնարավորություններին աննախադեպ հարված հասցնել։

Տեր—Պետրոսյանի իշխանության տարիներին կատարվել են նաև տասնյակից ավել քաղաքաակն սպանություններ, որոնք ևս մնացել են չբացահայտված։ Սպանվել են հրամանտարներ, քաղաքական, քաղաքական հասարակական գործիչներ, որոնք դեմ էին օրվա ՀՀՇ-ական իշխանություններին։

Եվ եթե իրականում իշխանությունները նպատակ ունեն բացահայտել չբացահայտված սպանությունները, ապա պետք է սկսել 90-ականների սկզբից։ Հակառակ պարագայում կստացվի, որ նոր իշխանությունները հովանավորում են Տեր-Պետրոսյանի իշխանության տարիներին հանցագործություններ իրականացրած անձանց, որոնց մի մասն ի դեպ այս պահին էլ իշխանության մաս է կազմում։


Novas autoridades falam frequentemente da necessidade de um veterinário. Eles baseiam sua necessidade no fato de que muitos novos crimes foram cometidos na recém-independente Armênia, incluindo assassinatos que não foram divulgados ou que criminosos reais não foram punidos.

Surpreendentemente, as autoridades só falam sobre os crimes não revelados dos últimos 20 anos. É claro que ninguém alega que não houve crimes não revelados nos últimos 20 anos, além do que afirmamos ter, mas a história da Armênia não se limita aos 20 primeiros.



A Armênia tem visto, de fato, tempos mais sangrentos que as novas autoridades não estão falando, como é sobre seus pais políticos. A Assembléia dos Cidadãos de Helsinque, Vanadzor, divulgou recentemente um relatório baseado nas informações fornecidas pelo Centro de Informações Policiais da RA, segundo o qual o ano mais sangrento da história independente da Armênia foi em 1992, quando Levon Ter-Petrosyan era presidente.

Segundo o relatório, houve 166 assassinatos em 1992 que não foram divulgados. Além disso, as circunstâncias em que os casos criminais relacionados com estes assassinatos foram retirados e os autores não foram divulgados são desconhecidos.

Aqueles que vivem na Armênia na década de 1990 estão familiarizados com os manuscritos dos assassinatos. A maioria dos 166 mortos eram diretores de grandes empresas estatais que se opunham à privatização do empreendimento. Normalmente, após o assassinato dos diretores das empresas, essas empresas foram saqueadas ou saqueadas pelas mãos das autoridades de Ter-Petrosyan. Essas matanças permitiram a destruição das poderosas empresas da Armênia por meio da privatização e um golpe sem precedentes para a economia e as capacidades de defesa do país.

Durante o governo de Ter-Petrosyan, mais de uma dezena de assassinatos de civis foram cometidos, o que também permaneceu não revelado. Comandantes, políticos e figuras públicas que eram contra as autoridades da ANM foram mortos.

E, se de fato as autoridades pretendem descobrir assassinatos não revelados, então devemos começar no início dos anos 90. Caso contrário, parece que as novas autoridades estão patrocinando pessoas que cometeram crimes durante o governo de Ter-Petrosyan, alguns dos quais agora fazem parte do governo.

Նյութը պատրաստեց ingablog.ru-ն


от admin

-->