>

Հայաստանի Հանրապետության գլխավոր դատախազությունն արձագանքել է ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի դիմումի հիման վրա Սահմանադրական դատարանի կայացրած որոշմանը:

«Արմենպրես»-ի հարցմանն ի պատասխան ՀՀ գլխավոր դատախազությունը նշում է, որ ՀՀ սահմանադրական դատարանի 2019 թվականի սեպտեմբերի 4-ի ՍԴՈ-1476 որոշմանը տրվել են մեկնաբանություններ, որոնք հիմնված են դրա առանձին պարբերությունների մեկուսի դիտարկումների վրա և չեն բխում որոշման իմաստից:

«Այսպես, Սահմանադրական դատարանն արձանագրել է, որ «(…) բացակայում են Սահմանադրությունից բխող այնպիսի հատուկ և անհրաժեշտ կարգավորումներ, որոնք հնարավորություն կտային գործառութային անձեռնմխելիությամբ օժտված պաշտոնատար անձանց նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու և իրականացնելու ընթացքում գնահատել, թե արդյոք նրանց վերագրվող գործողությունը կամ անգործությունը բխում է կամ բխել է նրանց ներկա կամ նախկին կարգավիճակից կամ գործունեությունից, թե՝ ոչ:

Հետևաբար, այդ անձանց գործառութային անձեռնմխելիության առկայության հարցը պետք է լուծվի քրեադատավարական ընդհանուր կարգավորումների շրջանակներում՝ մինչդատական վարույթում քննիչի կամ դատախազի, իսկ դատական վարույթներում՝ դատարանի կողմից»:




Քոչարյանի զոհերը

Վերոգրյալից ակնհայտ է, որ Սահմանադրական դատարանն, ընդամենը փաստելով, որ սահմանված չէ հատուկ ընթացակարգ, որի շրջանակներում ինքնուրույն և առանձին քննարկման առարկա պետք է դառնա և որոշվի այն հարցը, թե արդյոք մեղսագրվող գործողությունները կապված են նախագահի կարգավիճակի հետ թե ոչ, առավել քան հստակ է սահմանել, որ գործառութային անձեռնմխելիության առկայության հարցը պետք է գնահատվի և լուծվի քրեադատավարական ընդհանուր կարգավորումների շրջանակներում՝ մինչդատական վարույթում քննիչի կամ դատախազի, իսկ դատական վարույթներում՝ դատարանի կողմից:


Ինչ վերաբերում է Սահմանադրական դատարանի որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածը ՀՀ սահմանադրությանը հակասող և անվավեր ճանաչելուն, ապա հարցը կայանում է հետևյալում.




Ինչպես արձանագրել է սահմանադրական դատարանը, գործառութային անձեռնմխելիությունը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածում որպես քրեական վարույթը բացառող հանգամանք նախատեսված չէ: Հետևաբար, բոլոր այն դեպքերում, երբ կպարզվի, որ քրեական հետապնդումն անհամատեղելի է անձի գործառութային անձեռնմխելիության հետ, իրավասու մարմինն օբյեկտիվորեն զրկված կլինի այդ հիմքով տվյալ անձի նկատմամբ քրեական հետապնդում չհարուցելու կամ արդեն իսկ հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու, ինչպես նաև կալանք չկիրառելու վերաբերյալ օրինական որոշում կայացնելու իրավական հնարավորությունից, քանի որ բացակայում է նման որոշում կայացնելու դատավարական հիմքը:

Ավելի պարզ՝ ՀՀ սահմանադրական դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածը խնդրահարույց է համարել այնքանով, որքանով այն չի նախատեսում քրեական գործի վարույթը կարճելու հիմք այն դեպքում, երբ կպարզվի, որ անձն օգտվում է գործառութային անձեռմխելիությունից և այն չի հաղթահարվել: Ընդ որում՝ հարցն ավելի լայն է, քան պաշտոնաթող նախագահի անձեռնմխելիությունը: Բանն այն է, որ նույն խնդիրն ի հայտ է գալիս նաև այն դեպքում, երբ այլ համապատասխան պաշտոնատար անձանց, օրինակ՝ դատավորների, Աժ պատգամավորների անձեռնմխելիությունը օրենքով սահմանված կարգով չի հաղթահարվում և վերջիններս չեն զրկվում անձեռմխելիությունից: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը գործառութային անձեռնմխելիությունը չնախատեսելով որպես վարույթը բացառող հանգամանք, չի սահմանում այն հիմքը, որին համապատասխան այդ դեպքերում դատավորի կամ պատգամավորի, հավասարապես նաև պաշտոնաթող նախագահի նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցվի:

Կրկնելով, որ վերոգրյալը վերաբերում է բացառապես այն դեպքերին, երբ պաշտոնաթող նախագահին մեղսագրվում են գործողություններ, որոնք բխում են նրա կարգավիճակից, անհրաժեշտ ենք համարում ընդգծել, որ ՀՀ պաշտոնաթող նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանին չեն մեղսագրվում այնպիսի գործողություններ, որոնք բխում են նրա կարգավիճակից: Այդ հանգամանքը գնահատվել է վարույթն իրականացնող քննիչի, դատախազի և դատարանների կողմից՝ իրենց իրավասության շրջանակներում:

Ռոբերտ Քոչարյանին առաջադրված մեղադրանքը բավարարում է իրավաչափության լրացուցիչ և նախնական պարտադիր պահանջը. վերջինիս առաջադրված մեղադրանքը չի առնչվում նրա գործառութային անձեռնմխելիությանը, այն է՝ նրան մեղսագրվող արարքները չեն կարող դիտվել որպես վերջինիս կարգավիճակից բխող:

Հետևաբար, ՀՀ դատախազությունը համարում է, որ Սահմանադրական դատարանի որոշման ուժով Ռոբերտ Քոչարյանի նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու, նրան ազատ արձակելու հիմքեր չկան»,- ասված է ՀՀ դատախազության պարզաբանման մեջ:


Սահմանադրական դատարանը սեպտեմբերի 4-ին հրապարակել է «Ռոբերտ Քոչարյանի դիմումի հիման վրա՝ Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 35-րդ հոդվածի՝ Սահմանադրությանը համապատասխանության հարցը որոշելու վերաբերյալ» հարցի առնչությամբ կայացրած եզրափակիչ հատվածը: «Սահմանադրական դատարանը որոշում կայացրեց 1. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածը սահմանադրականության ուժով հատուկ պաշտպանությամբ օժտված պաշտոնատար անձանց գործառույթներին անձեռնմխելիությունը՝ քրեական գործի վարույթը կամ քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքների թվում չնախատեսելու մասով, ճանաչել Սահմանադրության համապատասխան հոդվածներին հակասող և անվավեր: 2.ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 135-րդ հոդվածի 2-րդ մասը հ

The Prosecutor General’s Office of the Republic of Armenia has responded to the Constitutional Court’s decision based on the request of the second President of Armenia Robert Kocharyan.

In response to a request by Armenpress, the Office of the Prosecutor General notes that the Constitutional Court’s decision of September 4, 2019, made SDO-1476 based on isolated observations of its separate paragraphs and does not derive from the meaning of the decision.

“Thus, the Constitutional Court has stated that” (…) there are no specific and necessary constitutional provisions that would enable officials with functional immunity to prosecute and, in the course of their conduct, assess whether their act or omission is attributable or inactive. whether it is from their current or past status or activity or not.


Accordingly, the issue of the functional immunity of those persons should be resolved within the framework of general criminal procedural arrangements by the investigator or prosecutor in pre-trial proceedings and in court by the courts. ”

It is clear from the foregoing that the Constitutional Court, having merely stated that no specific procedure has been laid down for the purpose of separately and separately discussing and determining the question whether the actions in question relate to the status of the President or not, has more clearly stated; that the question of the existence of functional immunity should be assessed and resolved within the framework of general criminal procedures by an investigator or prosecutor in pre-trial proceedings and in court by courts.

As to the decision of the Constitutional Court to declare Article 35 of the RA Criminal Procedure Code as contradictory and invalid to the RA Constitution, the issue is as follows:

 As stated by the Constitutional Court, functional immunity is not envisaged in Article 35 of the Criminal Procedure Code of the Republic of Armenia as a circumstance excluding criminal proceedings. Consequently, in all cases where the prosecution is found to be incompatible with a person’s functional immunity, the competent authority will be objectively deprived of the opportunity to institute criminal proceedings against that person or to institute criminal prosecution as well as to terminate the prosecution. as there is no procedural basis for such a decision.

More simply, the RA Constitutional Court has found Article 35 of the RA Criminal Procedure Code problematic in so far as it does not provide a ground for terminating criminal proceedings when it becomes clear that a person enjoys functional immunity and has not been overcome. At the same time, the issue is wider than the immunity of the retired president. The point is that the same problem also arises when the immunity of other relevant officials, such as judges, MPs, is not overcome by law and they are not deprived of immunity. The RA Criminal Procedure Code does not prescribe functional immunity as a rule that excludes functional immunity and does not lay down the grounds on which the prosecution of a judge or a deputy, as well as a retired president, should be terminated.

 
Reiterating that the above refers only to cases when the retired President is charged with actions stemming from his status, we consider it necessary to emphasize that the acting President Robert Kocharyan is not charged with actions that derive from his status. This fact has been assessed by the investigating investigator, prosecutor and courts within their jurisdiction.

The accusation against Robert Kocharyan meets the additional and preliminary mandatory requirement of legality. the accusation against the latter does not relate to his functional immunity, that is, the acts he is accused of cannot be regarded as deriving from his status.

Consequently, the RA Prosecutor’s Office considers that there is no reason to stop the criminal prosecution of Robert Kocharyan and release him by the decision of the Constitutional Court.

On September 4, the Constitutional Court published the final section on the issue of “On the basis of Robert Kocharyan’s application, Article 135, Part 2 and Article 35 of the Criminal Procedure Code of the Republic of Armenia”. “The Constitutional Court ruled 1. Article 35 of the RA Criminal Procedure Code to recognize the immunity of the functions of officials with special constitutional

protection by refusing to envisage a constitution as invalid and in violation of the Constitution as a condition of excluding criminal proceedings or prosecution. 2. Article 135 (2) of the Criminal Procedure Code of the Republic of Armenia

Նյութը պատրաստեց ingablog.ru-ն


от admin

-->