>

Այսօր ավտոբուսը սարսափելի ծանրաբեռնված էր: Շնչելու օդ չկար: Ռոսիայի կանգառում մի կերպ, ուղևորների միջով ճանապարհ բացելով, խցկվելով կարողացա իջնել:

Միշտ մի քանի կանգառ առաջ ձեռքումս պատրաստ պահում եմ գումարը, որ պիտի տամ վարորդին

իջնելիս: Գումարը տվեցի, մանրը վերցրեցի ու իջա: Մտքերով ընկած մանրը դրեցի գրպանս ու զգացի, որ գրպանումս ինչ-որ բան կա: Ա՜յ քեզ բան, այն, որ ավտոբուսում գողություն են անում լսել էի, բայց, որ գրպանումդ բան են դնում, չէի լսել:




Քոչարյանի զոհերը


Հանեցի տեսնեմ թուղթ է, վրան համար էր գրված ու գեղեցիկ ձեռագրով գրված էր՝ զանգահարիր ինձ:





Դե արդեն պատկերացրեք ինչեր անցան մտքովս… գուցե այն շլացուցիչ կազմվածքով շիկահե՞րն էր նամակը գրողը, որ մի պահ նայեց ինձ ու հայացքը արագ թեքեց: Քայլում էի դեպի տուն ու արդեն մտովի հազար անգամ խոսել էի հետը, խոսակցությունը ամեն անգամ տարբեր ընթացք էր ստանում…

Վերջապես հասա տուն: Տան ճանապարհը դեռ այսքան երկար չէր եղել ինձ համար: Արագ բարձրացա տուն: Տանեցիներին առանց բարևելու, առանց կոշիկներս հանելու, գրեթե վազելով հասա սենյակս ու դուռը կողպեցի ներսից…

Մի քանի վայրկյան արագ ինձ տրամադրեցի ու զանգահարեցի: Լսափողի միջից շատ նուրբ կանացի ձայն լսվեց.


-Ալո…

Today the bus was awfully overloaded. There was no air to breathe. At the Rossia stop somehow, as I paved the way for passengers, I was able to get down.



I always have a few stops in front of my hands ready to give to the driver
when going down. I gave the money, took the penny and went down. I put my little potty in my pocket and felt that I had something in my pocket. I heard you say that they were stealing on the bus, but I didn’t hear that they put something in your pocket.

I took it out to see it was paper, it was written on it and it was beautifully written, call me.

Imagine what I had in mind … maybe the letter writer was so shabby that he looked at me for a moment and glanced up. I was walking home and I had been talking to her a thousand times, each time taking a different turn…

I finally got home. The journey home has not been so long for me. I quickly got home. Without greeting the housewives, without taking off my shoes, I almost ran to my room and locked the door inside …

For a few seconds I quickly gave in and called. A very gentle female voice was heard through the earpiece.

-Yes…

Նյութը պատրաստեց ingablog.ru-ն


от admin

-->