>

Հոկտեմբերի 27-ի ահաբեկչական գործողություն, 1999 թվականի հոկտեմբերի 27-ի Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի վրա կատարված հարձակումը, որը տեղի է ունեցել հերթական նստաշրջանի կառավարությանը հարց ու պատասխանի ժամանակ՝

կառավարության անդամների ներկայցությամբ։ Ահաբեկչական խմբի գործողությունների արդյունքում զոհվել են ՀՀ ԱԺ նախագահ Կարեն Դեմիրճյանը, վարչապետ Վազգեն Սարգսյանը և 6 այլ պետական գործիչներ ու ԱԺ պատգամավորներ, 8 մարդ վիրավորվել է, իսկ 91-ը՝ գերեվարվել։

Ահաբեկչական խումբը գերի էր վերցրել 91 անձանց, հիմնականում ԱԺ պատգամավորների։ Գերեվարված են եղել նաև նիստը լուսաբանող լրագրողները, որոնց որոշ ժամանակ անց ահաբեկիչները դուրս են թողել։




Քոչարյանի զոհերը

Վիրավորված պատգամավորներին և կառավարության անդամներին նույնպես որոշ ժամանակ անց դուրս են թողել։





Գերի մնացած անձինք ազատ են արձակվել հոկտեմբերի 28-ի լուսադեմին՝ ահաբեկիչների կողմից զենքերը վայր դնելուց ու հանձնվելուց հետո։

Նաիրի Հունանյանի վկայությունները
Aquote1.png 1988 թվ. սկսած լինելով մեր ազգային շարժման կիզակետում և ղեկավարելով ուսանողական շարժումը, ես ականատես եղա թե ինչպես հետագա տարիներին այլասերվեց այդ շարժումը և իբրև հետևանք կանգ առավ մեր երկրի և ժողովրդի զարգացումը: …

Եվ ես մտածում էի, որ հանուն իմ ժողովրդի զարգացման և իմ հայրենիքի բարգավաճման, ես կարող եմ վտանգի ենթարկելով սեփական կյանքս զենք վերցնելով գնալ խորհրդարան այն ժամանակ, երբ կառավարությունն էլ է


այնտեղ լինում և ճնշման միջոցով պահանջել, որ վարչապետը հրաժարական տա, և հեռանա քաղաքական ասպարեզից, թողնելու որ ազատ քաղաքական մթնոլորտ իշխի երկրում»[9]:

October 27 terrorist attack, an attack on the National Assembly of the Republic of Armenia on October 27, 1999, during a question and answer session with the Government in the presence of members of the Government. As a result of the terrorist act, RA NA Speaker Karen Demirchyan, Prime Minister Vazgen Sargsyan and 6 other state figures and MPs were killed, 8 were injured and 91 were taken captive.



The terrorist group captured 91 people, mostly members of the National Assembly. Reporters covering the hearing were also captured, after which some terrorists were expelled. Injured MPs and members of the government have also been left out for some time.

The remaining prisoners were released at dawn on October 28 after the terrorists dropped their weapons and surrendered.
Nairi Hunanyan’s testimonies

Aquote1.png 1988 Starting at the heart of our national movement and leading the student movement, I witnessed how that movement degenerated in subsequent years and as a result stopped the development of our country and people. …

And I thought that for the sake of the development of my people and the prosperity of my homeland, I could risk taking my own life, taking up arms in parliament

when the government is still there, and demanding that the prime minister resign and leave from the political arena, to let a free political atmosphere rule the country. ”[9]

Նյութը պատրաստեց ingablog.ru-ն


от admin

-->