>

Արամ Ասատրյանը ծնվել է Վաղարշապատում, Արևմտյան Հայաստանից տեղափոխված փախստականների ընտանիքում։ Մանուկ հասակից սկսել է զբաղվել երաժշտությամբ, սակայն հայտնի է դարձել 1980-ական թվականների կեսերից։

1985 թվականին Լևոն Աբրահամյանի, Խաչիկ Սահակյանի, Սուրեն Գասպարյանի և Սիմոն Սիսոյանի հետ միասին ստեղծել է սեփական խումբը։




Քոչարյանի զոհերը

Հայրենասիրական և սիրային երգերով ելույթներ էր ունենում Արցախյան պատերազմի մասնակիցների համար։





Ելույթներով հանդես էր գալիս Ասիայում, Եվրոպայում, Ռուսաստանում, ԱՄՆ-ում և արաբական երկրներում։ Ավելի քան 500 երգերի հեղինակ է։

2003 թվականին ՀՀ Մշակույթի նախարարությունը Արամ Ասատրյանին պարգևատրել է «Գուսան» պատվավոր տիտղոսով։

Արամ Ասատրյանը վախճանվել է 2006 թվականի նոյեմբերի 7-ին սրտի կաթվածից[1]։


2013 թվականին Վաղարշապատում բացվել է Արամ Ասատրյանի թանգարանը, որտեղ ցուցադրվում են երաժշտի բոլոր մրցանակներն ու պատվոգրերը և նրան պատկանած իրեր[2][3]:

Aram Asatryan werd geboren in Vagharshapat, een vluchtelingenfamilie uit West-Armenië. Sinds zijn jeugd is hij betrokken bij muziek, maar is sinds het midden van de jaren tachtig populair geworden. In 1985 creëerde hij zijn eigen band



samen met Levon Abrahamyan, Khachik Sahakyan, Suren Gasparyan en Simon Sisoyan. Hij speelde patriottische en liefdesliedjes voor de deelnemers aan de Artsakh-oorlog.

Hij hield toespraken in Azië, Europa, Rusland, de Verenigde Staten en de Arabische wereld. Hij heeft meer dan 500 liedjes geschreven.

In 2003 heeft het RA Ministerie van Cultuur Aram Asatryan de eretitel “Gusan” toegekend.

Aram Asatryan stierf op 7 november 2006 na een hartaanval [1].

Նյութը պատրաստեց ingablog.ru-ն


от admin

-->