>

Հայ-ադրբեջանական հարաբերությունները պատմական և քաղաքական պատճառներով այժմ գտնվում են լարված վիճակում։ Երկրների միջև պաշտոնական դիվանագիտական հարաբերություններ այժմ հաստատված չեն։ Հարևան երկրների պաշտոնական հարաբերություններ ունեին 1918-1921 թվականներին, երբ կարճատև անկախություն ստացան Ռուսական կայսրությունից, որի արդյունքում ձևավորվեցին Հայաստանի Դեմոկրատական Հանրապետությունը և Ադրբեջանի Դեմոկրատական Հանրապետությունը։

Այդ հարաբերությունները գոյություն ունեին սկսած 1917 թվականի Ռուսական հեղափոխությունից մինչև Անդրկովկասի գրավումը և օկուպացումը Ռուսական կայսրության ժառանգորդ Խորհրդային Միության կողմից։ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև տեղի ունեցած երկու պատերազմների արդյունքում՝ 1918–1921 թթ. և 1988-1994 թթ., երկկողմ հարաբերությունները, ավելի ճիշտ ասած հարաբերությունների բացակայությունը, վերջնականապես ձևավորվել են Արցախյան հակամարտության ընթացքում։




Քոչարյանի զոհերը

Այժմ երկրների միջև չկան որևէ դիվանագիտական հարաբերություններ։





Բովանդակություն
1 Հարաբերությունները 1918–1921 թվականներին
2 Սկսած 1994-ից
3 Տես նաև
4 Արտաքին հղումներ
5 Ծանոթագրություններ
Հարաբերությունները 1918–1921 թվականներին
Անդրկովկասյան Դաշնության փլուզումից հետո տարածաշրջանի երեք երկները անկախություն են հռչակել՝ Վրաստանի Դեմոկրատական Հանրապետությունը 1918 թվականի մայիսի 26-ին, իսկ Հայաստանի Դեմոկրատական Հանրապետությունը և Ադրբեջանի Դեմոկրատական Հանրապետությունը՝ 1918 թվականի մայիսի 28-ին։

Սկսած 1994-ից
Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության ռազմական փուլը ծագել է 1991 թ., երբ ի պատասխան ԼՂ բնակչության ինքնորոշման պահանջի, ադրբեջանական իշխանությունները փորձեցին հարցը լուծել՝ խորհրդային անվտանգության ուժերի (ԿԳԲ-ի հատուկ ջոկատներ) կողմից անձնագրային ռեժիմի իրականացման քողի տակ էթնիկ զտումներ իրականացնելով և լայնածավալ ռազմական գործողություններ սկսելու ճանապարհով, որը բերեց հազարավոր զոհերի և զգալի նյութական կորուստների։ 1994 թ.Ռուսաստանի միջնորդությամբ հաստատվեց եռակողմ (Ադրբեջան, Արցախ, Հայաստան) զինադադար։

Ներկայումս հիմնախնդրի կարգավորման շուրջ բանակցությունները ընթանում են ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ երկրների (Ռուսաստան, ԱՄՆ, Ֆրանսիա) միջնորդությամբ՝ 2007 թ. նոյեմբերին վերջիններիս կողմից ներկայացված մադրիդյան առաջարկությունների հիման վրա, որով նախատեսվում է ԼՂ կարգավիճակի որոշում՝ Արցախի բնակչության իրավական պարտադիր ուժ ունեցող կամարտահայտության արդյունքների հիման վրա։


Ադրբեջանը մերժում և կոպտորեն խախտում է ուժի և ուժի սպառնալիքի չկիրառման մասին սկզբունքը, պետական մակարդակով իրականացնում է այլատյացության և հակահայկական քարոզչություն, չի կատարում ՄԱԿ-ի Անվտանգության Խորհրդի 1993 թ. ընդունած բանաձևերի դրույթները՝ սպառազինությունների մրցավազք և շփման գծում պարբերական սադրանքներ կազմակերպելով, հրաժարվում է դուրս բերել իր օկուպացիոն զորքերը ԼՂ տարածքներից՝ դրանով իսկ արգելակելով բանակցային գործընթացը։

Armenian-Azerbaijani relations are tense nowadays due to historical and political reasons. Official diplomatic relations between the two countries have not been established yet. Neighboring countries had official relations from 1918 to 1921, when they gained a short independence from the Russian Empire, resulting in the formation of the Democratic Republic of Armenia and the Democratic Republic of Azerbaijan. These relations existed from the Russian Revolution of 1917 to the occupation of the Transcaucasus and occupation by the heir of the Russian Empire, the Soviet Union. As a result of two wars between Armenia and Azerbaijan, 1918-1921, and in 1988-1994, bilateral relations, in other words lack of relations, were finally formed during the Artsakh conflict. There are no diplomatic relations between the countries now.



Contents
1 Relationships between 1918 and 1921:
2 Since 1994
3 See also:
4 External links
5 Notes:
Relationships between 1918 and 1921
After the collapse of the Transcaucasus, three states in the region declared independence, the Democratic Republic of Georgia on May 26, 1918, and the Democratic Republic of Armenia and the Democratic Republic of Azerbaijan, on May 28, 1918.

Since 1994
The military phase of the Nagorno-Karabakh conflict came to an end in 1991 when the Azeri authorities demanded that the people of

Nagorno-Karabakh have resolved the problem by implementing ethnic cleansings under the guise of the passport regime by the Soviet security forces (KGB) and by launching large-scale military operations , which has resulted in thousands of casualties and significant material losses. In 1994, a three-sided (Azerbaijan, Artsakh, Armenia) cease-fire was confirmed by Russia’s mediation.

At present, negotiations on the settlement of the issue are underway by the mediation of the OSCE Minsk Group co-chair countries (Russia, USA, France). based on Madrid proposals presented by them in November, which stipulates the determination of the status of Nagorno-Karabakh on the basis of the legally binding expression of will of the Artsakh people.

Նյութը պատրաստեց ingablog.ru-ն


от admin

-->