>

Ամբողջ աշխարհն է շոկի մեջ. Սվո Ռաֆ. ի՞նչ է շշնջացել օրենքով գողը մահվանից առաջ, Ալիևը քաշվեց

Ռաֆայել Մկրտիչ Բաղդասարյան (մականունը՝ Սվո Ռաֆ, Սվո Ռաֆ երևանցի[1], փետրվարի 10, 1930, Երևան – հունիսի 23, 1993, Մոսկվա), համամիութենական քրեական հեղինակություն։ Օրենքով գող, ԽՍՀՄ-ի քրեական հանցավոր միջավայրի առաջնորդ։
Խորհրդային հանցավոր աշխարհի առաջին ամենալեգենդար, ամենահայտնի և ամենաիմաստուն՝ «կնքահայրը»։ ԽՍՀՄ-ի և հետխորհրդային պետությունների հանցավոր աշխարհի ամենահզոր դեմքը։ Նա ուներ միջազգային մեծ հեղինակություն։

Ուղղիչ աշխատանքային գաղութներում Սվո Ռաֆը միշտ խախտել է ռեժիմը, հրաժարվել աշխատանքից, հարձակում է գործել

 

 

 

 

պաշտոնական անձանց վրա, ինչպես նաև անհաջող փորձել արել կալանավայրից փախչելու: Նրա հետ հատկապես չեն սիրել գործ ունենալ քննիչները: Սվո Ռաֆն իր ամբողջ կյանքի ընթացքում երբեք ցուցմունք չի գրել,

 




Քոչարյանի զոհերը

 

 

 


չի ստորագրել ոչ մի արձանագրություն, այսինքն՝ պահպանել է իրական «օրենքով գողի» վարվելաձևը: Նրա կամային հատկանիշներն





 

 

 

 

էր հենց գլխավոր մեկը, որ դեռևս անչափահաս տարիքում արժանացավ «օրենքով գողի» տիտղոսին: Սվո Ռաֆը չէր ծխում, չէր խմում, չէր հայհոյում, թմրանյութեր չէր օգտագործում:

 

 

 

 

Եվ նույնիսկ շատ հաճախ կրկնում էր, որ ով «սրսկվում է», ուրեմն՝ «գող» չէ, քանի որ նույնիսկ հավատարիմ ընկերը դեղի ազդեցության կամ դրա բացակայության դեպքում կարող էր

 


 

 

 

հեշտությամբ մատնել: Այդպես եղավ նաև իր դեպքում: Ի դեպ, Խորհրդային միության «օրենքով գողերը» ամբողջությամբ տարբերվում են ներկայիս

 

 

 

 

 

 

 



«գողերից», քանի որ նրանք ավանդապահ էին և նվիրված իրենց օրենքներին: Այսինքն, եթե «գլխներին դրեցին թագը», ամեն ժամ, ամեն վայրկյան պետք է արժանի լինեն այդ կոչմանը: Սվո Ռաֆն այդ ավանդապահներից մեկն էր, ով ազատազրկվել է «Լեֆորտովյան», «Բուտիրկա», «Մատրոսկայա տիշինա», «Կոլիմայի» «զոնաներում»,

 

 

 

 

«Կիրովի վաննաներում», միջինասիական վիրապներում, որտեղ կյանքի գերագույն լարում էր պահանջվում՝ ֆիզիկական գոյությունը պահպանելու համար: Միջինասիական բանտերից հետո անազատությունը անցկացրել է Ուզբեկստանի Բուխարա քաղաքից 40 կմ հեռավորության վրա գտնվող անապատում

 

 

 

 

: «Կարաուլ բազար» կոչվող այդ զնդանը 1 մետր տրամագծով և 10 մետր խորությամբ մի վիհ է, որտեղ 1973 թվականին պահվեց Ռաֆայել Բաղդասարյանը:

Սնունդը և ջուրը նետում էին վերևից, իսկ դատապարտյալը պետք է հասցներ որսալ դրանք: Այնտեղ նաև կարիճներ ու օձեր էին վխտում, սակայն Սվո Ռաֆը չի սիրել այդ մասին խոսել:

Այժմ այն մասին, թե ինչպես է նա հետագայում դառնում

ԽՍՀՄ գաղութների «նայողը» և մնում առանձնահատուկ կահավորված խցում: 1992-1993 թվականներին Ռուսաստանում վայրագ սպանությունների ժամանակաշրջան էր: Երկար ժամանակ Ռուսաստանի մայրաքաղաքում նման դաժան ժամանակաշրջան չէր եղել:

 

 

 

 

 

https://hayblog.pro/

 

Նյութը պատրաստեց ingablog.ru-ն


от admin

-->