>

Իրական պատմություն




Քոչարյանի զոհերը

Մի տղայի հուշերից





Մայրս մի աչք ուներ, ես ատում էի նրան , մայրս ինձ համար գլխացավանք էր դարձել : Մայրս ուտելիք էր պատրաստում աշակերտների և ուսուցիչների համար, որպեսզի կարողանար պահել ընտանիքը : Մի օր դպրոցում մայրս եկել էր իմ դասարան, որպեսզի տեսներ ինձ: Ես շատ էի բարկացել, մտածում էի ինչպես է համարձակվել նման բան անել: Ես առհամարեցի նրան : Հաջորդ օրը համադասարանցիներիցս մեկն ասաց.

— Քո մայրը մի աչք ունի


Այդ րոպեյին ցանկանում էի մեռնել: Ես ուզում էի, որ մայրս անհետանար իմ կյանքից: Ես այդ օրը նրան ասացի թե ինչու չի անհետանում իմ կյանքից : Մայրս չարձագանքեց: Ես այդ ժամանակ չէի մտածում ասածներիս մասին, ահավոր բարկացած էի: Ես ցանկանում էի հեռանալ տանից: Այսպիսով լավ ուսում ստացա և հնարավորություն ստացա ուսումս արտերկրում շարունակելու, հետո ամուսնացա , ինձ համար տուն գնեցի, երեխաներ ունեցա, ես կատարյալ երջանիկ էի: Մի օր մայրս եկավ ինձ տեսնելու, նա ինձ և իր թոռներին չէր տեսել երկար տարիներ, երբ նա կանգ առավ դռանս մոտ երեխաներս ծիծաղեցին նրա վրա և ես նրան կշտամբեցի այն բանի համար, որ առանց հրավիրելու եկել էր: Մայրս ասաց, որ  երևի հասցեն է շփոթել  և հեռացավ : Մի օր ինձ մի նամակ եկավ որում գրված էր, որ մայրս մահացել է ես գնացի մեր հին տուն, հարևանները մի նամակ տվեցին, որը մայրս էր թողել մահվանից առաջ նամակում գրված էր.

Իմ սիրելի տղա



Ես այս ամբողջ տարիներին քո մասին եմ մտածել: Կներես ինձ, որ եկա և վախեցրի երեխաներիտ բայց շատ էի քեզ կարոտել:[/caption]

Երբ փոքր էիր մի օր վթարի ենթարկվեցիր,որի պատճառով կորցրեցիր աչքիդ մեկը, քանի որ ես մայր էի, և չէի կարող որդուս այդ վիճակով տեսնել դրա համար աչքիս մեկը քեզ տվեցի: Ես հպարտ եմ քեզանով , երջանիկ եղիր իմ ամբողջ սերը քեզ

Сообщение Մայրը նամակ գրեց մահից առաջ ապերախտ որդուն. Պատմություն որն անհնար է կարդալ առանց հուզվելու появились сначала на ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԻՆՖՈ.

Նյութը պատրաստեց ingablog.ru-ն


от admin

-->