>

SputnikԱրմենիա.am-ը գրում է.

Հայաստանի մարզային քաղաքներին բնորոշ հասարակ հինգհարկանի շենքի ամենավերջին շքամուտքի դիմաց երեք միանման ծաղկեպսակներ են դրված։ Առաջինի սգո ժապավենի վրա գրված է «մայրիկից», երկրորդինի վրա«մորաքրոջից», երրորդինի վրա «տաքսի «Գետափից»։

Ծաղկեպսակների մոտ ամենասովորական դագաղի կափարիչ է, որի վերևում էլ ամենասովորական լամպ է վառվում։

Սակայն հանգուցյալը, որին նվիրված է այս ամենը, ցավոք, ամենևին էլ սովորական չէ։ Հունվարի 5-ին` Սուրբծննդյան գիշերը, Երևանի բնակարաններից մեկում հայտնաբերվել էր Սառա անունով անչափահաս աղջկա դին։




Քոչարյանի զոհերը

Աղջիկը, որին խեղդելով էին սպանել, Արտաշատ քաղաքից էր։ Նրա սպանության մեջ կասկածվող 26-ամյա Ռաֆայել Սուքիասյանն արդեն կալանավորված է և խոստովանական ցուցմունք է տվել։

Հյուրասենյակի կենտրոնում, բաց շագանակագույն դագաղում պառկած է աղջիկը` ճակատն ու վիզը փակ, քանի որ երեխայի մարմնի այդ հատվածներում կապտուկներ կան։ Դագաղի մոտ նստած լալիս են տարբեր տարիքի կանայք։ Դեռ առավոտյան ժամը 11-ն է, Սառայի հուղարկավորությունը տեղի կունենա ժամը 14-ին, այնպես որ բնակարանում դեռ միայն ամենահարազատներն են հավաքվել։


Կանայք սուր են արձագանքում անծանոթներիտվյալ դեպքում իմ հայտնվելուն։ Մոտենում է Սառայի մայրը Նելլի Կարապետյանը։





– Դուք ո՞վ եք։

– Լրագրողներ ենք։

– Ի՞նչ։ Ինչի՞ եք եկել։ Էլի շոո՞ւ պիտի սարքեք։ Գնացեք։

Կինը լացում ու խոհանոց է գնում` իր հետևից շրխկացնելով դուռը։ Դռան հետևում հեծկլտոց է լսվում։

– Աստված ջան, ախր ինչի՞ համար։ Ինչի՞ համար…

Գործընկերս դուրս է գալիս բնակարանից։ Ես պայուսակիցս հանում եմ հանգստացնող հաբը, որը վերցրել էի ինձ հետ` իմանալով, թե ուր եմ գալու։ Մտնում եմ խոհանոց և հանգստացնող հաբը մեկնում կնոջը։


– Երբ հորքուրս մահացավ, մենակ էս էր ինձ փրկում։

– Իսկ էդ ի՞նչ է։

Ասում եմ դեղի անունը, կինը քմծիծաղ է տալիս, թե դստեր մահից հետո ավելի ուժեղ դեղեր է խմել, բայց իմ հաբը ամեն դեպքում վերցնում է։ Կիսաջղային նայում է ինձ.

– Ես երեկ զանգահարել եմ ձեր գործընկերոջը ու ինչ ասես ասել… (նկատի ունի լրագրողին, որը հրապարակել էր մեռած երեխայի լուսանկարը)։ Թող ինձ իմ վշտի հետ հանգիստ թողնեն։ Իմ թանկ երեխեն էր։ Ես 13 տարի չեմ հղիացել, հասկանո՞ւմ ես։ Ու Սուրբ ծննդին էր ծնվել…

– Ու էդ օրն էլ սպանեցին նրան…

– Հա, – հեծկլտում է կինը, – երեխես ինձ հետ էր ապրումէստեղ։ Երևան էր գնացել ծնունդը նշելու ընկերների հետ։ Մենք որոշել էինք, որ հունվարի 5-ին նա ընկերների հետ ծնունդը կնշի Երևանում, իսկ 6-ին տանը, ը

Sputnik Armenia.com writes:



There are three identical wreaths in front of the most recent entrance to a typical five-story building typical of Armenia’s provincial cities. The first mourning ribbon is written by “mother”, the second by “aunt” and the third by “taxi Getap”.

Wreaths are the most common coffin near the wreath, with the most common bulb burning above it.

But the deceased to whom all this is dedicated is, unfortunately, not at all ordinary. On January 5, on Christmas Eve, a body of a minor girl named Sara was found in one of the apartments of Yerevan. The girl, who was strangled, was from Artashat. 26-year-old Rafael Sukiasyan, suspected in his murder, has already been arrested and confessed.

In the center of the living room, in a light brown coffin, lies the girl, her forehead and neck closed, as there are bruises on the child’s body. Women of different ages are crying at the coffin. It is 11:00 am and Sarah’s funeral will take place at 2:00 pm, so only the closest relatives have gathered in the apartment.

Women react strongly to strangers, in this case my appearance. Sarah’s mother, Nelly Karapetyan, is approaching.

  • Who are you.
  • We are journalists.
  • What? What have you come to? Will you make another show? Go.

The woman goes to the kitchen and weeps, slamming the door behind her. A bell rang at the door.

  • God, why? For what…

My partner leaves the apartment. I take out the soothing pill that I took with me in my bag knowing where I’m going. I enter the kitchen and take a relaxing pill to my wife.

“When my father died, he alone saved me.”

“And what is that?”

I say the name of the drug, the woman laughs that she has taken more powerful drugs after her daughter’s death, but she takes my pill anyway. Semi-steady looks at me.

  • I called your colleague yesterday and what did you say … (meaning the journalist who posted the photo of the dead child). Let me rest with my grief. He was my precious child. I haven’t been pregnant for 13 years, do you understand? And he was born on Christmas …
  • And they killed him that day …

“Yeah,” the woman whispers, “my child lived with me here.” She went to Yerevan to celebrate her birthday with friends. We had decided that she would celebrate her birthday with her friends in Yerevan on January 5 and at home on January 6

Сообщение «Էդ տղան խփել է աղջկաս ճակատին, հետո` խեղդել, աղջիկս վարձով չի ապրել, սուտ է». 16-ամյա աղջնակի մայրը նոր մանրամասներ է հայտնում.Տեսանյութ появились сначала на .


Նյութը պատրաստեց ingablog.ru-ն


от admin

-->