>

ՌԴ Պետդումայի «Եդինոյա Ռոսիա» խմբակցության պատգամավոր Վալենտինա Տերեշկովան՝ նա, որ տասնամյակներ առաջ թռել է տիեզերք, առաջարկել է զրոյացնել ՌԴ նախագահ Պուտինի նախագահական ժամկետը եւ նոր Սահմանադրության ընդունումից հետո նրան տալ նորից առաջադրվելու հնարավորություն:

Ավելի վաղ, ՌԴ լիբերալ-դեմոկրատ Ժիրինովսկին առաջարկել էր չեղարկել նախագահի ընտրությունը եւ չինական մոդելով նախագահ ընտրելու հնարավորություն տալ Պետխորհրդին: Դրա հնարավոր նախագահ էլ դիտարկվում է Պուտինը, որը Սահմանադրությամբ նախատեսում է ավելացնել Պետխորհրդի լիազորությունը:




Քոչարյանի զոհերը

Ինքը Պուտինը օրերս հայտարարել էր, թե չի ուզում լինել Պետխորհրդի նախագահ, որովհետեւ դա կբերի երկիշխանության: Նա միաժամանակ ասել էր, թե Ռուսաստանին պետք է ուժեղ նախագահական իշխանությունը:


Պուտինը ձեւացնու՞մ է, թե մտադիր է հերթական ժամկետն ավարտելուց հետո հեռանալ՝ որպեսզի առաջանա «ազգովի խնդրանքի» գործընթաց, թե՞ այդ «խնդրանքը» ձեւավորվում է նրա հնարավոր հեռանալու հետ կապված խուճապից:




Ան բանից հետո, երբ ՌԴ նախագահը ամենամյա ուղերձում ազդարարեց սահմանադրական փոփոխության մասին եւ փաստացի ակնարկեց, որ պատրաստվում է հանձնել իշխանությունը, Ռուսաստանի իսթեբլիշմենտում հասունանում է թերեւս կատարյալ խուճապ: Այստեղ իրավիճակը մոտավորապես նման է Հայաստանին, երբ Սերժ Սարգսյանը հայտարարվեց «անփոխարինելի»: Իհարկե շատերը համոզված են, որ դա հենց այն էր, ինչ Սարգսյանն էր ուզում եւ ինքն էր կազմակերպել:

Բայց, մյուս կողմից, հաջորդի շուրջ ներիշխանական էական հակադրությունները հանգեցնում են նրան, որ առաջանում է նախորդի հեռանալու հետ կապված վախ, հատկապես երբ նախորդը այնքան էլ պարզորոշ չի շարադրում իր ծրագրերը: Այդ պարագայում, Սերժ Սարգսյանի «անփոխարինելիության» մեջ ՀՀԿ-ականները տեսնում էին իրենց անփոխարինելիությունը: Որովհետեւ չունեին ավելի լավ առաջարկ, ավելի որոշակի, համոզիչ առաջարկ իշխող որեւէ այլ դեմքից կամ շրջանակից:

Նույն կերպ, Պուտինը մատնել է անորոշության՝ ոչ ոք չի հասկանում, նա հեռանում է, թե ոչ, ինչպես է հեռանում, ում է թողնում նախագահությունը: Դա բերում է խուճապի: Կամ, գուցե ոմանք հասկանում են եւ մտահոգվում դրա պատճառով, պատկերացնելով նաեւ, որ Ռուսաստանում բարդ ներքին ու արտաքին վիճակը գրեթե անխուսափելի է դարձնում «էլիտայի հաշվին» որեւէ զոհաբերություն: Ինչպես, ի դեպ, Հայաստանի պարագայում:


Բայց ոչ ոք չի պատրաստվում ստանձնել թե զոհաբերվողի, թե նաեւ զոհաբերության որոշման պատասխանատուի դերը: Լավագույն տարբերակը Պուտինի «անփոխարինելիությունն» է: Մինչդեռ, այստեղ միանգամայն հարաբերական է՝ այդպես նրա համար լա՞վ է, «ազգովի խնդրանքով» պահելու է իշխանությունը, թե՞ վատ, որովհետեւ մնալու է այդ «խնդրանքի» տակ, չափազանց լավ պատկերացնելով նման իրական խնդրանքի բացակայությունը:

Այդ պայմաններում, զոհաբերվողը կարող է դառնալ հենց ինքը: Իսկ Ռուսաստանում հեղափոխության թավշե տեսակը կարող է չստացվել, հոգեբանությունն ու ավանդույթներն այլ են:

Valentina Tereskova, a deputy from the Russian State Duma’s Yedinoya Rossiya faction, who flew into space decades ago, offered to reschedule Putin’s presidency and allow him to run again after the new constitution.

Earlier, Russian Liberal Democrat Zhirinovsky suggested canceling the presidential election and giving the State Council the opportunity to elect a Chinese model. And its possible president is being considered by Putin, who is stipulated in the constitution to increase the powers of the State Council.


Putin himself has stated recently that he does not want to be the chairman of the State Council because it will lead to dual power. He also said that Russia needs a strong presidential power.

Is Putin pretending to leave after the end of the regular term to trigger a “nationwide request” process, or is this “request” shaped by the panic over his possible departure?

After the Russian president announced in his annual address to the constitutional amendment and hinted at the fact that he was going to hand over power, the Russian establishment seems to be in complete panic. The situation here is similar to that of Armenia when Serzh Sargsyan was declared “irreplaceable”. Of course, many are convinced that this is exactly what Sargsyan wanted and organized himself.

But, on the other hand, substantial intra-governmental contradictions over the next lead to the fear that the predecessor will leave, especially when the predecessor fails to state his plans very clearly. In that case, in the “irreplaceability” of Serzh Sargsyan, the RPA members saw their irreplaceability. Because they had no better suggestion, more definite, convincing suggestion than any other person or entity ruling.

Likewise, Putin has left it uncertain: no one understands whether he is leaving or not, how he is leaving whom the presidency leaves. This leads to panic. Or maybe some people understand and worry about it, also imagining that the complicated internal and external situation in Russia almost makes any sacrifice at the expense of the “elite”. As in the case of Armenia.

Сообщение Ռուսաստանում կատարյալ խուճապ է. Պուտինին բաց չեն թողնում․ Ինչ է կատարվել появились сначала на .


Նյութը պատրաստեց ingablog.ru-ն


от admin

-->